เมื่อจบบทเรียน นักศึกษาควรบรรลุวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้

(1) เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างการออกแบบของพระเจ้าในเรื่องความต้องการของผู้ชายและผู้หญิง กับคำสั่งของพระเจ้าสำหรับความสัมพันธ์ในการแต่งงาน

(2) แสดงให้เห็นถึงวิธีการที่สามีกับภรรยาตอบสนองความต้องการของกันและกันโดยการเชื่อฟังหลักการพระคัมภีร์

การที่ผู้ชายและผู้หญิงมีความแตกต่างกันในหลายๆ ด้านนั้นไม่ได้เป็นความลับเลย! ผู้ชายหลายคนติดขัดกับการแสดงอารมณ์ออกมา ในขณะที่ผู้หญิงหลายคนมองว่าการแสดงอารมณ์เป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารที่แท้จริง ผู้ชายมีแนวโน้มกล้าเสี่ยงมากกว่า ในขณะที่ผู้หญิงมักจะกังวลเรื่องความปลอดภัย โดยธรรมชาติแล้วผู้ชายมักถูกดึงดูดด้วยความงามทางร่างกายมากกว่า ในขณะที่ผู้หญิงส่วนใหญ่มักถูกดึงดูดโดยความใกล้ชิดทางอารมณ์มากกว่า มีความแตกต่างอีกมากมายที่สามารถระบุได้

นอกจากความแตกต่างตามปกติระหว่างเพศแล้ว สามีและภรรยายังมีบุคลิกภาพที่แตกต่างกันอีกด้วย บางทีคนหนึ่งอาจสนุกกับการอยู่ร่วมกับผู้คน แต่อีกคนหนึ่งอาจชอบสันโดษ มีเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น แสงสว่างในบ้านที่ควรมี หรืออุณหภูมิห้องที่ควรมี ชีวิตแต่งงานหลายคู่มีปัญหาขัดแย้งกันเรื่องการใช้เงิน ความแตกต่างเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องเป็นความแตกต่างในด้านคุณลักษณะชีวิต พวกเขาสามารถเพียงแค่มีความแตกต่างกันในด้านบุคลิกภาพและความคิดเห็นเท่านั้น

เนื่องจากการแต่งงานทำให้ชายและหญิงเป็นหนึ่งเดียวกัน บางครั้งผู้คนจึงคิดว่าความแตกต่างจึงควรยุติลง คนหนึ่งอาจคิดว่าความแตกต่างของคู่สมรสเป็นข้อบกพร่องที่ควรได้รับการแก้ไข คู่สมรสแต่ละคนอาจพยายามเปลี่ยนแปลงความคิดเห็น นิสัย และความชอบของคู่สมรสอีกฝ่ายอยู่เสมอ

เป็นเรื่องจริงที่แต่ละคนควรพัฒนาและปรับปรุงเพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ อย่างไรก็ตาม บางครั้งความพยายามของเราที่จะเปลี่ยนแปลงบุคคลนั้นเป็นการโจมตีความเป็นปัจเจกบุคคลของบุคคลนั้น ในชีวิตแต่งงานที่ดี คู่ครองแต่ละคนจะสร้างวินัยในการรัก เคารพ เห็นคุณค่า และรับใช้อีกฝ่ายหนึ่ง

► อะไรคือความแตกต่างอื่น ๆ ระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง? อะไรคือความแตกต่างอื่น ๆ ในด้านบุคลิกภาพที่ผู้คนควรยอมรับ?

ในหนังสือเรื่อง Sacred Marriage แกรี่ โธมัสได้กล่าวไว้ว่า...

การแต่งงานที่ดีไม่ใช่สิ่งที่คุณพบ แต่เป็นสิ่งที่คุณทำงานเพื่อให้ได้มา มันต้องใช้การต่อสู้ คุณต้องตรึงความเห็นแก่ตัวของคุณไว้ที่กางเขน บางครั้งคุณต้องเผชิญหน้า และในบางครั้งคุณต้องสารภาพ การให้อภัยเป็นสิ่งสำคัญ นี่เป็นการทำงานหนักอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่ในที่สุดมันก็คุ้มค่า ในที่สุดก็สร้างความสัมพันธ์ที่งดงาม ไว้วางใจ และสนับสนุนซึ่งกันและกัน[1]

โธมัสอ้างอิงถึง ออตโต้ ไพเพอร์ ว่า...

ถ้าการแต่งงาน...เป็นประสบการณ์ที่ทำให้คนจำนวนมากรู้ถึงความจริง เหตุผลนั้นพบได้ใน [ความเฉยเมย] ทางความเชื่อของพวกเขา ผู้คนไม่ชอบข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาจะพบและชื่นชมกับพระพรของพระเจ้าได้เมื่อพวกเขาหมั่นเพียรแสวงหาเท่านั้น (มัทธิว 7:7; ลูกา 11:9) ด้วยเหตุนี้ การแต่งงานจึงเป็นทั้งของขวัญและภารกิจที่จะต้องบรรลุผล[2]

การแต่งงานมักล้มเหลวไม่ก้าวหน้าเพียงเพราะสามีกับภรรยาคิดถึงแต่ความต้องการของตัวเองแทนที่จะพยายามตอบสนองความต้องการของอีกฝ่ายหนึ่ง

เราไม่สามารถตอบสนองความต้องการที่ลึกที่สุดของกันและกันได้ พระบิดาในสวรรค์ของเราเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถตอบสนองความโหยหาปรารถนาของเราได้อย่างเต็มที่ และนั่นคือสาเหตุที่พระเยซูมา จุดประสงค์ของพระองค์คือเพื่อช่วยเราให้รอด เติมเต็มเราด้วยพระวิญญาณของพระองค์ คือพระวิญญาณบริสุทธิ์ และนำเราเข้าสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและอิ่มเอมใจกับ “อับบา พ่อ” (โรม 8:14-15; กาลาเทีย 4:6)

อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์อย่างหนึ่งของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานก็คือให้เป็นเวทีฝึกอบรมการรับใช้ การรับใช้แบบเดียวกับที่เราสังเกตเห็นในพระเยซู (ยอห์น 13:14) พระเจ้าต้องการพัฒนาจิตใจของคู่สมรสแต่ละคนให้มีความถ่อมของผู้รับใช้ซึ่งห่วงใยอีกฝ่ายหนึ่ง (ฟิลิปปี 2:3-8)

บางคู่มีชีวิตแต่งงานที่สวยงามและมีความสุขที่สุดได้ก็เพราะคู่สมรสฝ่ายหนึ่งเลือกที่จะลืมตนเองและรับใช้อีกฝ่ายผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากผิดปกติ เช่น ความเจ็บป่วย ความล้มเหลว โศกนาฏกรรม หรือความโศกเศร้า สามีบางคนเป็นพยานว่าชีวิตพวกเขาจะถูกทำลายอย่างสิ้นหวังถ้าภรรยาไม่อธิษฐานเผื่อพวกเขา ให้อภัยพวกเขา ให้พวกเขารับผิดชอบ และรักพวกเขาอย่างไม่มีเงื่อนไขเมื่อพวกเขาไม่น่ารักที่สุด ภรรยาบางคนเป็นพยานว่าความอดทนและความเข้าใจของสามีทำให้พวกเธอเอาชนะผลเสียทางอารมณ์ที่เกิดจากพ่อที่ทารุณกรรมหรือความบอบช้ำทางจิตใจอื่น ๆ ได้ เพราะเราอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความบาปและตกต่ำ ซึ่งสิ่งทรงสร้างทั้งสิ้นกำลังคร่ำครวญ (โรม 8:22) คนที่แต่งงานแล้วทุกคนจึงมีบาดแผลและรอยแผลเป็น แต่พระคุณของพระเจ้าสามารถช่วยให้เราดูแลกันและกันและพันบาดแผลให้กันและกันได้!

เราแต่ละคนเกิดมาเห็นแก่ตัว โดยธรรมชาติแล้ว เรามีความกังวลเกี่ยวกับความต้องการของตนเองมากกว่าความต้องการของผู้อื่น พระคุณแห่งความรอดและการชำระให้บริสุทธิ์ของพระเจ้าสามารถเปลี่ยนเราผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ประทับอยู่ จนกว่าเราจะเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความต้องการของผู้อื่นก่อนความต้องการของตัวเอง ชีวิตสมรสเจริญก้าวหน้าเมื่อคู่สมรสแต่ละคนใส่ใจต่อความต้องการและความปรารถนาของอีกฝ่ายหนึ่ง

► การเลือกที่จะรับใช้หมายความว่าอะไร?

พระเจ้าออกแบบชายและหญิงให้มีความต้องการและความปรารถนาที่แตกต่างกัน นั่นหมายความว่าผู้ชายไม่ควรสรุปว่าภรรยาของเขาจะมีความสุขกับสิ่งเดียวกันกับเขา ภรรยาก็ไม่ควรสรุปว่าสามีต้องการได้รับการปฏิบัติอย่างเดียวกันกับที่เธอต้องการได้รับ แน่นอนว่าความมีน้ำใจและความสุภาพบางอย่างควรเหมือนกันสำหรับทั้งคู่ แต่ชายและหญิงต่างก็มีความต้องการที่เฉพาะตัวแตกต่างกันออกไป

ถ้าเราเข้าใจความต้องการที่พิเศษของชายและหญิง เราก็จะเข้าใจวิธีตอบสนองความต้องการของคู่สมรสได้ เป็นเรื่องน่าเศร้าที่การทะเลาะวิวาทและการถกเถียงกันหลายครั้งระหว่างสามีและภรรยาไม่สามารถแก้ปัญหาได้เพราะแต่ละคนไม่เข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย แต่ละคนอาจโกรธและขุ่นเคืองเพราะอีกฝ่ายไม่เข้าใจ

ทุกคนจำเป็นต้องได้รับความรักและความเคารพ แต่มีความแตกต่างระหว่างชายและหญิง ความต้องการเบื้องต้นของผู้หญิงคือความรัก และความต้องการเบื้องต้นของผู้ชายคือการเคารพ[1]

► คุณสังเกตเห็นความแตกต่างระหว่างความต้องการของผู้ชายและผู้หญิงนี้อย่างไรบ้าง?

เอเฟซัส 5:25, 28 กล่าวว่า “ส่วนสามีก็จงรักภรรยาของตน เหมือนพระคริสต์ทรงรักคริสตจักร...ในทำนองเดียวกัน สามีต้องรักภรรยาของตนเหมือนรักร่างกายของตัวเอง…”

สามีควรบอกภรรยาบ่อย ๆ ว่าเขารักเธอ และไม่ควรสรุปเอาเองว่าเธอรู้ เขาต้องแสดงความรักมากกว่าคำพูดด้วย เขาจะต้องแสดงความรักในแบบที่สำคัญต่อเธอ เขาไม่ควรคิดว่าเธอควรรู้สึกเป็นที่รักเพราะเขาแสดงความรักในแบบที่สำคัญสำหรับเขา ความต้องการของเธอแตกต่างจากของเขา

(1) สามีรักภรรยาของตนโดยการจัดเตรียมความมั่นคงปลอดภัย[1]

ภรรยาต้องการรู้ว่าสามีปกป้องเธอทั้งทางร่างกายและอารมณ์ สามีควรจัดการกับข้อขัดแย้งกับเพื่อนบ้าน สามีควรดูแลให้บ้านเป็นสถานที่ที่ปลอดภัย เขาควรพูดแก้ต่างเมื่อเธอถูกคนอื่นวิพากษ์วิจารณ์ แม้แต่จากญาติพี่น้อง เขาไม่ควรทุบตีภรรยาของเขาหรือทำร้ายร่างกายเธอไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามเพื่อให้เธอเชื่อฟังเขา เขาควรพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจัดหาสิ่งจำเป็นทางวัตถุให้กับครอบครัวของเขา ถ้าสามีไม่ใส่ใจเรื่องเงิน ภรรยาจะรู้สึกว่าเขาไม่ใส่ใจความต้องการของครอบครัว

ประเด็นทางการเงินสำหรับสามี

ปัญหาการเงินเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของความขัดแย้งในชีวิตสมรส สามี...

• ปฏิเสธทำสิ่งใดที่ไม่ซื่อสัตย์หรือได้กำไรมาอย่างผิดศีลธรรม ขอให้จำไว้ว่าคุณอยู่ใต้สิทธิอำนาจของพระเจ้า

• ถวายสิบลดให้คริสตจักรเพราะคุณไว้วางใจว่าพระเจ้าจะจัดเตรียมให้คุณ

• มองหาทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการจ้างงานแต่เต็มใจทำงานที่ไม่ชอบในตอนนี้

• ไม่ว่าจะได้รับการว่าจ้างหรือไม่ แต่หางานทำทุกวันเพื่อช่วยเหลือตัวเองกับคนอื่น ๆ

• อย่าใช้เงินของวันพรุ่งนี้โดยการยืมเงินวันนี้

• เมื่อคุณใช้เงินเพื่อความสุข ขอให้รวมภรรยาและลูกของคุณในความสุขนั้นด้วย

• สะสมเงินเป็นประจำสำหรับค่าใช้จ่ายประจำอย่างเช่น ค่าเช่าบ้าน

• ลงทุนเงินเพื่อพัฒนาสถานการณ์ให้ดีขึ้นแทนที่จะใช้เงินเพื่อความสะดวกสบาย

(2) สามีรักภรรยาโดยการสงวนตัวเองไว้สำหรับเธอ

สามีควรรักษาตัวเองให้บริสุทธิ์ในทางศีลธรรมและปิติยินดีกับภรรยาของเขา “เหมือนนางกวางที่น่ารัก และเหมือนแม่เลียงผาที่งามสง่า

จงให้ถันของภรรยาเจ้าเป็นที่หนำใจเจ้าอยู่ทุกเวลา จงดื่มด่ำอยู่กับความรักของนางเสมอ” (สุภาษิต 5:19) ถ้าหากสามีมีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมหรือผิดศีลธรรมกับผู้หญิงอื่น หรือใช้ความบันเทิงที่ไม่บริสุทธิ์ ภรรยาของเขาจะรู้สึกว่าไม่เป็นที่รัก

(3) สามีรักภรรยาโดยการพยายามเข้าใจเธอ

สามีอาจไม่ประสบความสำเร็จในการทำความเข้าใจภรรยาเสมอไป แต่เขาควรใช้เวลาในการฟังและศึกษาเกี่ยวกับเธอ พระคัมภีร์บอกสามีว่า “พวกท่านที่เป็นสามีก็เช่นกัน จงอยู่กินกับภรรยาด้วยความเข้าใจ…ในฐานะที่เป็นทายาทร่วมรับชีวิตอันเป็นพระคุณ…” (1 เปโตร 3:7) ถ้าสามีเยาะเย้ยความรู้สึกและความคิดเห็นของภรรยา เธอจะไม่รู้สึกว่าได้รับความรัก เธอต้องการให้เขาพยายามเข้าใจความกังวลของเธอแม้ว่าคำพูดของเธอดูไม่สมเหตุสมผลสำหรับเขาก็ตาม

เนื่องจากพระเจ้าแต่งตั้งสามีให้เป็นหัวหน้าครอบครัว (เอเฟซัส 5:23) สามีจึงมีความรับผิดชอบที่จะเป็นผู้นำในบ้าน (1 ทิโมธี 3:4-5) อย่างไรก็ตาม สามีและภรรยาควรใช้เวลาหารือกันจนกว่าพวกเขาจะตกลงกันในการตัดสินใจส่วนใหญ่ได้ สามีไม่ควรด่วนตัดสินใจอะไรบางอย่างโดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกและความคิดเห็นของภรรยา หากพวกเขาไม่เห็นด้วยในประเด็นใดประเด็นหนึ่ง สามีอาจจำเป็นต้องตัดสินใจ แต่เขาควรรู้สึกเสียใจที่พวกเขาไม่สามารถตกลงกันได้ โดยปกติแล้วการขาดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันถือเป็นคำเตือนสำหรับสามี ผู้หญิงมักมีสติปัญญาและวิจารณญาณซึ่งผู้ชายจำเป็นต้องมีในการตัดสินใจที่ดี

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน เอเฟซัส 4:2-3, 15-16 ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ประยุกต์ใช้กับความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยาอย่างไร?

(4) สามีรักภรรยาโดยการเห็นคุณค่าตัวเธอ[2]

มีภรรยาจำนวนมากรู้สึกว่าสามีของเธอไม่เห็นคุณค่าการงานที่เธอทำ สามีควรแสดงความซาบซึ้งใจต่อภรรยา เขาควรตระหนักถึงความพยายามที่เธอทำเพื่อครอบครัว เขาไม่ควรตัดสินเธอต่อหน้าคนอื่นเลย[3] เขาควรสรรเสริญคุณลักษณะของเธอ ความน่าดึงดูดใจ และความสามารถของเธอ เขาควรจัดเตรียมเสื้อผ้าให้เธอได้แต่งตัวดูดีเท่าที่เขาจะทำได้ ภรรยาไม่รู้สึกว่าได้รับความรักเมื่อสามีไม่ใส่ใจเกี่ยวกับรูปลักษณ์ภายนอกของเธอ

เมื่อสามีวิพากษ์วิจารณ์ภรรยา เขาอาจทำให้เธอคิดว่าเธอเป็นคนต่ำต้อยและท้อใจ เปาโลบอกผู้เชื่อว่า “อย่าว่าร้ายใคร อย่าทะเลาะวิวาท แต่ให้ผ่อนหนักผ่อนเบาและแสดงความสุภาพอ่อนโยนอย่างยิ่งต่อทุกคน” (ทิตัส 3:2) หากจำเป็นต้องวิพากษ์วิจารณ์ สามีควรระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะยืนยันว่าการชื่นชมภรรยามีมากกว่าการวิพากษ์วิจารณ์ เขาควรหลีกเลี่ยงการชี้ให้เห็นตัวอย่างของผู้หญิงที่เหนือกว่าภรรยาของเขาในคุณลักษณะด้านต่าง ๆ

(5) สามีรักภรรยาโดยการใช้เวลาเพื่อสร้างความสัมพันธ์

การจะใช้ชีวิตร่วมกันต้องใช้เวลาในการสนทนา ความสัมพันธ์จะลึกซึ้งยิ่งขึ้นด้วยคำพูด (สุภาษิต 16:24, สุภาษิต 20:5) คู่สมรสควรพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นการเติมเต็มวันเวลาของตน พวกเขาควรพูดถึงมิตรภาพ ความรู้สึก ความปรารถนา และข้อกังวลของพวกเขา ภรรยารู้สึกได้รับความรักเมื่อสามีใช้เวลาพูดคุยและฟัง เมื่อสามีกลับบ้านอย่างเหนื่อยล้าจากการทำงาน เขาอาจไม่รู้สึกอยากพูดหรือได้ยินปัญหาที่บ้าน แต่เขาต้องไม่ละเลยความต้องการนี้ หากสามีต้องการความใกล้ชิดสนิทสนมทางกายแต่ไม่สามารถมีความใกล้ชิดสนิทสนมทางอารมณ์ได้ ภรรยาจะรู้สึกว่าเธอถูกหลอกใช้และไม่ได้รับความรัก

(6) สามีรักภรรยาโดยการอดทนต่อความอ่อนแอของเธอ

1 เปโตร 3:7 สอนว่า “พวกท่านที่เป็นสามีก็เช่นกัน จงอยู่กินกับภรรยาด้วยความเข้าใจ ในฐานะที่เธอเป็นเพศที่อ่อนแอกว่า…” ผู้หญิงส่วนใหญ่ไม่แข็งแกร่งทางกายเหมือนผู้ชายส่วนใหญ่ นอกจากนี้ผู้หญิงส่วนใหญ่มีความเสี่ยงต่อความเจ็บปวดทางอารมณ์และความทุกข์มากกว่าผู้ชายส่วนใหญ่ ผู้ชายควรปลอบโยนและให้กำลังใจภรรยาของเขา เขาควรเรียนรู้วิธีคลายความเครียดของเธอ เขาควรหลีกเลี่ยงการเรียกร้องจากเธอเมื่อเธอเหนื่อย เครียด หรือกังวล

(7) สามีรักภรรยาโดยการตอบสนองความต้องการของเธอในทางปฏิบัติ

เหมือนชายคนหนึ่งที่ต้องการมีเครื่องมือทำงานที่ดีที่สุดและมีที่ทำงานที่ดีที่สุด เขาควรเตรียมบรรยากาศแวดล้อมที่ดีให้กับภรรยา เขาควรตรวจดูจนมั่นใจว่าได้ซ่อมบ้านแล้วและติดตั้งสิ่งต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับเธอไว้แล้ว

ผลที่ได้รับเมื่อสามีรักภรรยาของเขา

สามีส่วนใหญ่พบว่าเมื่อพวกเขาแสดงความรักต่อภรรยา ภรรยาของพวกเขาจะตอบสนองด้วยความยินดีและให้ความร่วมมือ ผู้หญิงจะรู้สึกมีความสุขเมื่อสามีทุ่มเทและแสดงความรักต่อพวกเธอตามที่ระบุไว้ ผู้ชายจะได้รับประโยชน์สูงสุดจากการแต่งงานเมื่อพวกเขาแสดงความรักต่อภรรยา (เอเฟซัส 5:28) อย่างไรก็ตาม ไม่มีการรับประกันผลลัพธ์ให้กับผู้ชาย มีข้อยกเว้นอยู่ ผู้ชายไม่ควรแสดงความรักเพื่อให้ได้สิ่งที่ตนต้องการ เขาควรแสดงความรักเพื่อทำให้พระเจ้าพอพระทัยและตอบสนองความต้องการของภรรยา แทนที่จะมัวห่วงแต่ความต้องการของตนเอง

ภรรยาบางคนได้รับผลเสียทางอารมณ์จากประสบการณ์ในอดีต และอาจไม่ตอบสนองต่อความรักของสามีได้อย่างรวดเร็ว การแสดงความรักเหล่านี้ไม่ใช่เทคนิคที่ต้องทดลองสักสองสามวัน สามีควรแสดงความรักในลักษณะเหล่านี้อย่างเสมอต้นเสมอปลายเพราะเขามีความรักต่อพระเจ้าและต่อภรรยาของเขาในหัวใจ พระคริสต์รักคริสตจักรด้วยความสัตย์ซื่อและการอุทิศตนด้วยการเสียสละตนเอง

เอเฟซัส 5:33 สั่งไว้ว่า “อย่างไรก็ดี พวกท่านแต่ละคนจงรักภรรยาของตนเหมือนรักตัวเอง และภรรยาก็จงยำเกรงสามี”

ผู้ชายต้องการความเคารพยำเกรง ผู้ชายส่วนใหญ่อยากให้คนเคารพมากกว่าให้คนชอบ พระเจ้าออกแบบผู้ชายมาเพื่อให้เป็นคนปกป้อง สนับสนุน และนำครอบครัวของเขา ตำแหน่งของพ่อและสามีสมควรได้รับความเคารพยำเกรงก่อนที่เขาจะทำอะไรเพื่อให้ได้ความเคารพด้วยซ้ำ ภรรยาควรประพฤติต่อสามีด้วยความเคารพยำเกรงแม้เมื่อเขาทำผิด เธอควรปฏิบัติต่อเขาในฐานะบุคคลหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นตามพระฉายของพระเจ้า ซึ่งเขาเป็นคนสำคัญแม้เมื่อเขาไม่ได้ใช้สิทธิอำนาจอย่างสมบูรณ์ก็ตาม (เอเฟซัส 5:23) นี่ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สามารถบอกเขาได้ว่าไม่เห็นด้วยกับการกระทำหรือการตัดสินใจของเขา แต่เธอไม่ควรปฏิบัติต่อเขาด้วยการไม่เคารพยำเกรง

เมื่อภรรยาเคารพสามีโดยการยอมอยู่ภายใต้สิทธิอำนาจของเขา เธอก็แสดงความรักต่อพระเยซู (เอเฟซัส 5:22, 31-33)

ภรรยาบางคนคิดว่าเธอรักสามีของเธอแม้เมื่อเธอไม่ได้แสดงความเคารพต่อสามีก็ตาม เช่น วิพากษ์วิจารณ์สามีเรื่องเพื่อนของเขา แอบทำอะไรลับ ๆ และใช้คำรุนแรง พวกเธอควรเข้าใจว่าไม่มีความน่าดึงดูดใจอันใดที่จะมาชดเชยการไม่เคารพยำเกรงได้

ผู้หญิงส่วนใหญ่มีสายใยแน่นแฟ้นในการเป็นแม่กับลูกเล็ก ๆ ของเธอ พวกเธอมีความสามารถในการเลี้ยงดูและความปรารถนาตามธรรมชาติในการเอาใจใส่ดูแลลูกน้อย นึกถึงผู้หญิงจะรู้สึกอย่างไรถ้าหากมีบางคนพูดว่า “เธอเลี้ยงลูกไม่ได้เรื่องเลย” ในทำนองเดียวกันผู้ชายเองก็มีสายใยแข็งแกร่งเพื่อปกป้อง จัดเตรียม และนำ เมื่อภรรยาของชายคนหนึ่งบอกว่าเขาทำสิ่งเหล่านั้นไม่ได้ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวในฐานะเป็นผู้ชายคนหนึ่ง

ภรรยาควรเข้าใจว่าจะมีผู้ชายคนอื่นที่มีบุคลิกเข้มแข็งกว่า หาเงินได้เก่งกว่า หรือมีตำแหน่งสูงกว่าสามีของเธอ เธอไม่ควรทำให้สามีรู้สึกล้มเหลวโดยการเปรียบเทียบเขากับคนอื่น เมื่อเราเรียนรู้จาก เอเฟซัส 5:21-33 ภรรยาเป็นหนึ่งเดียวกันกับสามีของเธอ เมื่อภรรยาวิพากษ์วิจารณ์สามีหรือเปรียบเทียบเขากับคนอื่น เธอก็สร้างความเสียหายให้กับทั้งคู่และให้กับความสัมพันธ์ของพวกเขา

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่านสุภาษิต 31:11-12, 26 ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้สอนอะไรเกี่ยวกับวิธีการที่ภรรยาผู้รักพระเจ้าจะปฏิบัติต่อสามีด้วยการประพฤติและด้วยคำพูด?

(1) ภรรยาเคารพสามีของเธอด้วยคำพูดยืนยัน

ภรรยาควรยืนยันศักยภาพของสามี ความเคารพจะปรากฏชัดด้วยถ้อยคำที่ภรรยาพูดกับสามีของเธอ คำพูดมีผลอย่างมากต่อผู้ชายส่วนใหญ่ คำพูดจะก่อสร้างขึ้นหรือรื้อลงก็ได้ (สุภาษิต 14:1) คำพูดจะให้กำลังใจหรือทำให้อ่อนแอลง จะเสริมความมั่นใจของเขาหรือทำลายจิตวิญญาณของเขา (สุภาษิต 18:21) ผู้ชายอาจไม่ประสบความสำเร็จในทุกธุรกิจหรือไม่สามารถดำรงตำแหน่งบางตำแหน่งได้ แต่ภรรยาควรยืนยันความพยายามของเขาในการจัดหาบ้านและความมั่นคงให้กับครอบครัว เธอไม่ควรพยายามสกัดกั้นเขาจากการมีความคิดและความพยายามต่อการท้าทายใหม่ ๆ

► ให้นักศึกษาบางคนเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน สุภาษิต 15:4 และสุภาษิต 16:24

(2) ภรรยาเคารพสามีโดยผ่านการยอมเชื่อฟัง (1 เปโตร 3:5)

การยอมเชื่อฟังของภรรยาไม่ได้หมายความว่าเธอด้อยกว่าสามี แต่หมายความว่าบทบาทของพวกเขาแตกต่างกัน แม้ในตรีเอกานุภาพ เราก็เห็นว่าพระบุตรยอมเชื่อฟังพระบิดา แม้พระบุตรไม่ได้ด้อยกว่าพระบิดาในลักษณะทางธรรมชาติ ในฤทธิ์อำนาจ หรือในลักษณะใด ๆ ก็ตาม

หลักการนี้ไม่ง่ายสำหรับภรรยาบางคน โดยเฉพาะถ้าสามีของเธอไม่ใช้ชีวิตตามพระวจนะของพระเจ้า หรือถ้าหากเขาไม่ได้เห็นอกเห็นใจพวกเธอ ภรรยาบางคนรู้สึกว่าพวกเธอสามารถตัดสินใจเพื่อตัวเองหรือเพื่อครอบครัวได้ดีกว่าสามี บางครั้งภรรยาก็ถูกต้อง และสามีเป็นคนผิด อย่างไรก็ตามถ้าภรรยายอมเชื่อฟังสามีของเธอเฉพาะเมื่อเธอเห็นด้วยกับเขาเท่านั้น เธอก็กำลังแย่งสิทธิอำนาจและไม่ได้ยอมเชื่อฟังอย่างแท้จริง การยอมเชื่อฟังหมายถึงยอมให้อีกคนตัดสินใจ

เปโตรบอกกับภรรยาทั้งหลายว่า

ส่วนพวกท่านที่เป็นภรรยาก็เช่นกัน จงยอมเชื่อฟังสามีของตน เพื่อว่าแม้สามีบางคนไม่เชื่อพระวจนะ แต่ความประพฤติของภรรยาก็อาจจะจูงใจพวกเขาให้เชื่อได้...อย่าประดับตัวแต่ภายนอก ด้วยการถักผม การสวมใส่เครื่องทอง หรือการนุ่งห่มเสื้อผ้าณ 4 แต่จงประดับด้วยบุคลิกที่ซ่อนอยู่ในใจ ด้วยเครื่องประดับซึ่งไม่รู้เสื่อมสลาย คือด้วยจิตใจที่สุภาพอ่อนโยนและจิตใจที่สงบ ซึ่งเป็นสิ่งล้ำค่ายิ่งนักในสายพระเนตรพระเจ้า (1 เปโตร 3:1, 3-4)

มีหลายสถานการณ์ที่ยากลำบาก ภรรยาหลายคนถามคำถามว่า “ ถ้าเขาบอกให้ฉัน_______ ฉันต้องทำสิ่งนั้นไหม?” บทเรียนนี้ไม่สามารถพูดถึงสถานการณ์ต่าง ๆ มากมายที่มีอยู่ได้ อย่างไรก็ตาม ปัญหาของการยอมเชื่อฟังมักไม่ใช่เพราะสามีเรียกร้องสิ่งที่ภรรยาไม่ควรทำ ภรรยาอาจไม่อยากยอมเชื่อฟังเพราะคิดว่าสามีของเธอทำเกินกว่าเหตุที่ให้เธอทำเช่นนั้น บางทีสามีอาจไม่ได้รักและเห็นอกเห็นใจเธอ ภรรยาอาจไม่ต้องการยอมสละสิทธิเสรีภาพในการตัดสินใจด้วยตัวเอง ภรรยาอาจมีท่าทีแข็งขืน ภรรยาอาจใช้ตัวอย่างการกระทำที่ไร้ความกรุณาของสามีหรือความผิดพลาดเป็นข้ออ้างเพื่อปฏิเสธสิทธิอำนาจโดยทั่วไปของเขา นี่เป็นการไม่เชื่อฟังคำสั่งจากพระวจนะของพระเจ้า

พระคัมภีร์บอกเราว่าภรรยาที่รักพระเจ้าและยอมเชื่อฟังก็อาจนำสามีของเธอมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ เราไม่ได้รับประกันว่าสามีจะมาเป็นผู้เชื่อเพราะภรรยาดี แต่เขามีโอกาสน้อยมากที่จะมาเป็นผู้เชื่อหากภรรยาที่เป็นคริสเตียนแข็งขืน ภรรยาอาจได้รับความโปรดปรานมากมายจากสามีของเธอโดยการให้ความเคารพ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลหลักที่เธอควรทำ เธอควรเคารพสามีของเธอเพราะเธอมีหน้าที่ที่ต้องเคารพต่อเขาและเพราะเธอต้องการทำให้พระเจ้าพอพระทัย

สุภาษิต 12:4 กล่าวว่า “ภรรยาที่เลิศประเสริฐเป็นมงกุฎของสามีตน แต่นางผู้นำความอับอายมาก็เหมือนความเน่าเปื่อยในกระดูกสามี” ถ้าภรรยาปฏิบัติต่อสามีด้วยการไม่แสดงความเคารพต่อหน้าเพื่อน ๆ ของเขา นั่นเป็นการทำให้เขาเสียเกียรติโดยที่เธอไม่มีวันนำกลับคืนมาได้อีก ผู้ชายชื่นชมผู้ชายคนอื่นที่มีภรรยาซึ่งอุทิศตัวต่อเขา ผู้ชายสงสารผู้ชายคนอื่นที่มีภรรยาที่ไม่เคารพเขา

(3) ภรรยาเคารพสามีโดยการใส่ใจต่อความต้องการของเขา (สุภาษิต 31:15, 21, 25, 27)

เมื่อภรรยาเรียนรู้รายละเอียดเกี่ยวกับการเตรียมอาหารและดูแลบ้านเรือนเป็นพิเศษเพื่อให้สามีชอบใจ สามีก็รู้สึกว่าภรรยาให้เกียรติเขา ถ้าเธอปฏิเสธที่จะเปลี่ยนนิสัยตัวเองเพื่อเห็นแก่เขา เขาก็รู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญต่อเธอ

ถ้าภรรยายุ่งกับการทำงานหรือมัวอยู่กับเพื่อน ๆ หรือคริสตจักร หรือสิ่งบันเทิง และไม่ใช้เวลาฟังสามีพูดหรือสังเกตความต้องการของเขา เขาก็รู้สึกว่าตนเองไม่สำคัญสำหรับเธอเลย

ปฐมกาล 2:18 สอนว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าตรัสว่า ‘การที่ชายผู้นี้จะอยู่แต่ลำพังนั้นไม่ดี เราจะสร้างคู่อุปถัมภ์ที่เหมาะสมกับเขาขึ้น’”

(4) ภรรยาเคารพสามีโดยการเอาใจใส่ดูแลฝ่ายร่างกาย

ความพึงพอใจทางเพศดูเหมือนจะมีความสำคัญมากกว่าสำหรับผู้ชายส่วนใหญ่เมื่อเทียบกับผู้หญิง ผู้หญิงอาจไม่ค่อยสนใจ ในกิจกรรมทางเพศ นอกเสียจากว่าอารมณ์ของเธอโน้มเอียงไปทางนั้น ซึ่งบ่อยน้อยกว่าที่ผู้ชายต้องการ นั่นหมายความว่าสามีมักจะไม่พอใจในขณะที่ภรรยาไม่เข้าใจความต้องการของเขา เธออาจดูหมิ่นความต้องการทางเพศของผู้ชายเพราะเคยถูกทารุณกรรมครั้งก่อน ๆ หรือที่เธอเคยสังเกตเห็น สามีควรพยายามอดทนและเข้าใจภรรยาของเขา แต่ภรรยาควรตระหนักว่าเป็นการดีสำหรับเธอที่จะตอบสนองความต้องการทางเพศของสามีแม้ในบางครั้งที่เธอไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องการก็ตาม หากผู้ชายสัตย์ซื่อและอุทิศตนให้กับภรรยา โดยไม่มีความสัมพันธ์ที่ผิดกับผู้หญิงคนอื่น เขาอาจรู้สึกไม่พอใจเมื่อภรรยาไม่สนใจความต้องการของเขา ความซื่อสัตย์ของสามีต่อการอุทิศตตัวในการแต่งงานไม่ควรขึ้นอยู่กับความพึงพอใจทางกาย แต่ความใส่ใจของภรรยาต่อความต้องการทางเพศสามารถลดการต่อสู้กับสิ่งล่อใจได้

เพลงซาโลมอนชี้ให้เห็นว่า “ที่รักของดิฉันเป็นกรรมสิทธิ์ของดิฉัน และตัวดิฉันก็เป็นของเขา...ที่รักของดิฉันจ๋า มาเถอะจ๊ะ ให้เราพากันออกไปในท้องทุ่ง ให้เราพักแรมในหมู่บ้าน...ณ ที่นั่นแหละดิฉันจะมอบความรักของดิฉันให้แก่เธอ” (เพลงซาโลมอน 2:16; เพลงซาโลมอน 7:11-12, เพิ่มเติมตรงเน้นข้อความตัวหนา; ดูใน 1 โครินธ์ 7:3-5 ด้วย)

คำอธิบายในย่อหน้าเหล่านี้ใช้ไม่ได้กับทุกความขัดแย้งในชีวิตสมรส แต่นี่เป็นเรื่องปกติทั่วไป คำอธิบายเหล่านี้แสดงให้เห็นวัฏจักรของเหตุและผลทางพฤติกรรมตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นเมื่อคู่สมรสตอบสนองต่อความรู้สึกของตนเองแบบไม่เป็นไปตามจิตวิญญาณ แทนที่จะ (1) รับรู้สิ่งที่พวกเขารู้สึก (2) จดจำความจริงของพระเจ้าและสิ่งที่พระองค์ต้องการสำหรับพวกเขา และ (3) พึ่งพาพระวิญญาณเพื่อช่วยให้พวกเขาตอบสนองตามพระคัมภีร์

ถ้าภรรยาไม่ดำเนินตามพระวิญญาณและไม่ยอมให้ความรักของพระเจ้าทำงานผ่านเธอ เธออาจมีปฏิกิริยาโต้ตอบตามธรรมชาติที่เป็นอันตรายต่อชีวิตสมรส หากภรรยาไม่รู้สึกว่าได้รับความรัก เธอก็รู้สึกไม่ปลอดภัย เธอจะเริ่มแสดงความมั่นใจในตัวเองและต่อต้านสิทธิอำนาจของสามีเพราะเธอไม่ไว้วางใจให้เขาดูแลเธอ เมื่อเธอทำเช่นนี้ เขาก็รู้สึกไม่ได้รับความเคารพ ถ้าเขาพยายามแสดงอำนาจและเรียกร้องความเคารพ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักเธอ

หากสามีไม่ดำเนินตามพระวิญญาณและไม่ยอมให้ความรักของพระเจ้าทำงานผ่านเขา เขาอาจล้มเหลวในการมีทัศนคติที่เสริมสร้างชีวิตสมรสของเขา เมื่อสามีรู้สึกว่าไม่ได้รับความเคารพ เขาจะรู้สึกเจ็บปวดและโกรธ เขาอาจพูดสิ่งที่ทำร้ายจิตใจภรรยา ถ้าเขาพยายามควบคุมความรู้สึกของตัวเอง เขาอาจเงียบ เขาจะไม่อยากอยู่ใกล้ภรรยาหรือเปิดใจกับเธอเพราะเขารู้สึกว่าเธอไม่ใช่พวกเดียวกัน เมื่อเขาทำเช่นนี้ภรรยาของเขาก็จะไม่เข้าใจว่าทำไม บางทีเธออาจปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่เคารพเพราะพยายามทำให้เขารู้ว่าเธอไม่มีความสุขและเขาควรเปลี่ยนแปลง เมื่อเขาโกรธหรือถอนตัว เธอก็คิดว่าเขากำลังยืนยันว่าเขาไม่สนใจความรู้สึกของเธอ เธออาจจะกลายเป็นคนที่ไม่แสดงความเคารพมากขึ้นไปอีก

บุคคลจะเสี่ยงต่อการถูกล่อใจให้ทำบาปมากขึ้นเมื่อมีความสัมพันธ์ในชีวิตแต่งงานมีความเสียหาย ภรรยาถูกล่อใจให้ต่อต้านการเป็นผู้นำของสามีมากขึ้น เธอถูกล่อใจให้พูดคุยกับคนอื่นเกี่ยวกับเขาอย่างไม่เคารพ เธออาจถูกล่อใจให้พึงใจต่อความสนใจจากผู้ชายอีกคนที่ดูเหมือนจะชื่นชมเธอ สามีถูกล่อใจให้อยู่ห่างจากภรรยาของเขาเพราะพฤติกรรมของเธอทำให้เขาขุ่นเคือง เขาไม่รู้สึกอยากแสดงความรักต่อเธอ เขาอาจจะถูกล่อใจให้พึงใจต่อความสนใจจากผู้หญิงอีกคนที่ชื่นชมเขา

แต่ละคนต้องรับผิดชอบต่อพระเจ้าในการเลือก พระเจ้าจะไม่ละเว้นความบาปของบุคคลใดเนื่องจากสิ่งที่คู่สมรสทำ พระเจ้าสัญญาที่จะให้กำลังเพื่อช่วยให้เราดำเนินชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น จุดประสงค์ของข้อมูลนี้ไม่ใช่เพื่อให้บุคคลหนึ่งเรียกร้องสิ่งที่ตนต้องการจากคู่สมรสหรือตำหนิคู่สมรสในเรื่องบาปของใคร จุดประสงค์คือเพื่อให้บุคคลสามารถตระหนักถึงความรับผิดชอบในการทำให้พระเจ้าพอพระทัยและให้ในสิ่งที่คู่สมรสต้องการ

บางครั้งคนเรามองหาวิธีที่จะทำให้ชีวิตง่ายขึ้น สามีต้องการทำให้ชีวิตง่ายขึ้นโดยทำให้ภรรยาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ในทำนองเดียวกัน ภรรยาอาจคิดว่าชีวิตของเธอจะดีกว่าถ้าสามีของเธอเปลี่ยนแปลงตัวเอง คนถามผู้ให้คำปรึกษา หรือศิษยาภิบาล หรือเพื่อนว่าจะเปลี่ยนแปลงคนอื่นอย่างไร การเปลี่ยนแปลงคู่ครองไม่ใช่เป้าหมายที่ถูกต้อง คนที่พยายามทำให้ชีวิตของตัวเองง่ายขึ้นโดยใช้เทคนิคด้านความสัมพันธ์ก็ไม่ได้มีความรักต่อพระเจ้าหรือบุคคลอื่นเป็นแรงบันดาลใจ

บางครั้งคน ๆ หนึ่งพยายามหลายปีเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดของอีกฝ่าย พวกเขาไม่เคยหยุดวิพากษ์วิจารณ์ข้อผิดพลาดเดิม ๆ แม้ว่าทุกคนจะมีข้อบกพร่องจริง ๆ แต่ในที่สุดคู่สมรสแต่ละคนก็ต้องยอมรับคู่สมรสที่มีข้อบกพร่อง ข้อบกพร่องอาจเป็นด้านบุคลิกภาพ ด้านอุปนิสัย หรือข้อบกพร่องทางจิตวิญญาณ (แม้แต่ความบาป) ความสัมพันธ์ไม่ควรขึ้นอยู่กับความเต็มใจของอีกฝ่ายที่จะเปลี่ยนแปลง เขาอาจรู้สึกว่าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไรที่เขาไม่เปลี่ยนแปลง คู่ครองแต่ละคนควรแสดงความรักและความเคารพ โดยเห็นคุณค่าของบุคคลนั้นแม้ในความผิดพลาดของเขาก็ตาม

พระเจ้าออกแบบธรรมชาติของชายและหญิง และพระองค์ออกแบบการแต่งงานเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม เราอยู่ในโลกที่การแต่งงานและครอบครัวได้รับความเสียหายอย่างมากจากบาป เราแต่ละคนได้รับความเสียหายจากบาปของเราเองและบาปของผู้อื่นที่ส่งผลกระทบต่อเรา เราไม่สามารถมีประสบการณ์การแต่งงานตามที่พระเจ้าต้องการได้หากไม่มีพระคุณที่เปลี่ยนแปลงเราและช่วยเราให้สำแดงพระคุณต่อผู้อื่น เราต้องการให้พระวิญญาณของพระเจ้าชำระเราให้บริสุทธิ์เพื่อจะมีแรงจูงใจที่บริสุทธิ์ ความรักที่เข้มแข็ง และความถ่อมตนในการรับใช้

► อะไรคือแนวคิดบางประการในบทเรียนนี้ที่เป็นเรื่องใหม่สำหรับคุณ? คุณวางแผนเพื่อเปลี่ยนทัศนคติและพฤติกรรมของคุณอย่างไรบ้าง?

► คริสตจักรสามารถทำอะไรเพื่อเสริมสร้างชีวิตแต่งงาน?

พระบิดาในสวรรค์

ขอบคุณสำหรับการออกแบบความสัมพันธ์ในการแต่งงานเพื่อตอบสนองความต้องการอันพิเศษจำนวนมาก ขอบคุณพระองค์ที่ให้คำสั่งสอนสำหรับการแต่งงาน

ขอช่วยให้เรารักและเข้าใจเพื่อจะเอาใจใส่อย่างที่เราควรทำ ขอช่วยให้เรามีครอบครัวที่สำแดงความรักของพระองค์ในโลกนี้

ขอบคุณพระองค์สำหรับพระคุณที่ช่วยให้เรารักเหมือนที่พระองค์รัก

อาเมน

(1) ท่องจำ 1 โครินธ์ 13:4-8 ในช่วงเริ่มต้นชั้นเรียนครั้งถัดไป ให้เขียนหรือท่องพระคัมภีร์ตอนนี้จากความจำ

(2) เขียนอธิบายถึงความต้องการของสามีหรือไม่ก็ภรรยามาสองหน้ากระดาษ ยกตัวอย่างการประพฤติของคู่ครองที่ช่วยตอบสนองความต้องการเหล่านั้น ใช้ข้อพระคัมภีร์เพื่อสนับสนุนความต้องการแต่ละอย่างที่คุณอภิปราย