(1) รู้เหตุผลว่าทำไมการศึกษาพระคัมภีร์แบบเจาะลึกจึงสำคัญสำหรับคริสเตียน

(2) สามารถระบุถึงสามขั้นตอนที่จำเป็นสำหรับการศึกษาพระคัมภีร์

(3) เริ่มต้นกระบวนการศึกษาข้อพระคัมภีร์ตอนที่เลือกไว้อย่างละเอียด

(4) ให้ความสำคัญกับการให้ความกระจ่างของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในการตีความพระคัมภีร์

วัตถุประสงค์ประการหนึ่งของหลักสูตรนี้คือเพื่อช่วยให้คุณเติบโตขึ้นในการศึกษาพระคัมภีร์และประยุกต์ใช้ในชีวิตส่วนตัว ก้าวแรกที่ดีคือการประเมินแนวทางปฏิบัติในการอ่านพระคัมภีร์ของคุณในปัจจุบันอย่างตรงไปตรงมา

► ใช้เวลาสักสองสามนาทีเพื่ออภิปรายร่วมกันถึงแนวทางปฏิบัติในการอ่านพระคัมภีร์ของคุณในปัจจุบัน นี่ไม่ใช่เวลามาวิจารณ์ตัดสินกัน แต่เป็นเวลาสะท้อนคิดถึงคำถามที่ว่า “ฉันกำลังอ่านพระวจนะของพระเจ้าอย่างไร?” มีคำถามบางประการให้คิดดังต่อไปนี้

• ฉันอ่านพระคัมภีร์บ่อยแค่ไหน?

• เมื่อฉันอ่านพระคัมภีร์ ฉันใช้เวลามากแค่ไหน?

• ฉันเลือกพระคัมภีร์แต่ละตอนอย่างไรเพื่อการอ่าน?

• ฉันเข้าใจในสิ่งที่ฉันกำลังอ่านอยู่ไหม?

• ฉันจดจำสิ่งที่ฉันอ่านได้ไหม?

• ฉันสามารถประยุกต์ใช้กับชีวิตของฉันได้ไหม?

• อะไรคือเหตุผลสองถึงสามประการที่ทำให้ฉันไม่อ่านพระคัมภีร์มากขึ้น?

ซามูเอลเป็นคริสเตียนชาวใต้หวันคนหนึ่ง เขาเป็นคริสเตียนมาแล้ว 15 ปี แต่มีสัญญาณของการเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณแสดงให้เห็นเพียงไม่กี่อย่าง เขาผิดหวังกับความขาดแคลนในการเติบโตฝ่ายวิญญาณของเขา หลังจากพิธีนมัสการในเช้าวันอาทิตย์ ความผิดหวังของเขาก็ปรากฏให้เห็น “อาจารย์ คุณบอกให้ผมอ่านพระคัมภีร์ คุณบอกว่าพระเจ้าจะพูดกับผมผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ผมพยายามแล้ว! ผมอ่านพระคัมภีร์ทุกเช้า แต่ผมไม่ได้รับอะไรเลย มันเกิดอะไรขึ้นหรือครับ?”

ศิษยาภิบาลตอบว่า “ซามูเอล บอกผมสิว่าคุณอ่านพระคัมภีร์อย่างไร” คำตอบของซามูเอลชี้ให้เห็นถึงปัจจัยสำคัญในการต่อสู้ดิ้นรนของเขา เขาตอบว่า “ทุกเช้าก่อนไปทำงาน ผมเปิดพระคัมภีร์และอ่านหนึ่งข้อ” ศิษยาภิบาลถามต่อว่า “คุณอ่านจนจบพระธรรมหรือจบบทก่อนจะอ่านบทอื่นๆ ไหมครับ?” “ไม่เลยครับ ผมแค่อ่านหนึ่งข้อทุกๆ เช้า - ไม่ว่าพระคัมภีร์ของผมจะเปิดไปหน้าไหน มันก็ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรเลย!”

เพื่อช่วยให้ซามูเอลเข้าใจถึงปัญหาของการอ่านพระคัมภีร์ในลักษณะนี้ ศิษยาภิบาลขอให้เขาเปิดพระคัมภีร์และอ่านข้อแรกที่เขาเห็น ซามูเอลอ่านว่า “คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนเกบจะได้ภูเขาเอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ คนเหล่านั้นที่อยู่ในเนินเชเฟลาห์จะได้แผ่นดินฟีลิสเตียเป็นกรรมสิทธิ์ พวกเขาจะยึดแผ่นดินเอฟราอิมและแผ่นดินสะมาเรียเป็นกรรมสิทธิ์ และเบนยามินจะได้กิเลอาดเป็นกรรมสิทธิ์” (โอบาดีห์ 1:19)

จากนั้นศิษยาภิบาลจึงถามคำถามบางประการกับซามูเอล “เนเกบอยู่ที่ไหน? เนินเชเฟลาห์อยู่ที่ไหน? แผ่นดินเอฟราอิมอยู่ที่ไหน? สะมาเรียล่ะ? เบนยามินล่ะ? กิเลอาดล่ะ?” คำตอบสำหรับทุกคำถามคือ “ผมไม่รู้ครับ” ในสัปดาห์ต่อมา พวกเขาเริ่มต้นศึกษาพระคัมภีร์ในหัวข้อ “วิธีอ่านพระคัมภีร์” ในช่วงระหว่างหลายสัปดาห์ต่อมา ซามูเอลเริ่มต้นเรียนรู้หลักการบางอย่างในการตีความพระคัมภีร์ เขาเรียนรู้ที่จะเข้าใจว่าพระคัมภีร์พูดกับเราอย่างไรในทุกวันนี้

เป้าหมายของหลักสูตรนี้คือเพื่อช่วยให้คุณเรียนรู้และประยุกต์ใช้หลักการพื้นฐานของการตีความพระคัมภีร์ โดยผ่านทางบทเรียนและแบบฝึกหัดเหล่านี้ คุณจะได้รับเครื่องมือเพื่อช่วยให้เข้าใจพระวจนะของพระเจ้า เพื่อประยุกต์ใช้กับชีวิตของคุณ และเพื่อสอนพระวจนะให้กับผู้อื่น

ทำไมฉันจึงควรศึกษาพระคัมภีร์?

บางคนหลีกเลี่ยงการอ่านพระคัมภีร์เพราะพวกเขาเชื่อว่ามันยากเกินกว่าที่จะเข้าใจได้ มีหลายคนที่เชื่อว่าพระคัมภีร์เป็นพระวจนะของพระเจ้าแต่ไม่รู้วิธีตีความและประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ การศึกษาพระคัมภีร์เป็นงานหนัก มันคุ้มค่าไหม? ทำไมเราจึงควรศึกษาพระคัมภีร์?

พระเจ้าเปิดเผยพระองค์เองผ่านทางพระคัมภีร์

พระคัมภีร์แสดงให้เราเห็นว่าพระเจ้าเป็นผู้ใด พระวจนะของพระเจ้าแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงพระลักษณะที่เป็นธรรมชาติของพระเจ้า (สดุดี 119:15, 27) พระคัมภีร์แสดงให้เราเห็นว่าพระเจ้าคิดอย่างไร อะไรที่สำคัญต่อพระองค์ พระองค์สัมพันธ์กับผู้คนอย่างไร และพระองค์ทำงานอย่างไรในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ กฎหมายของพระเจ้า (สิ่งที่พระองค์กำหนดไว้) สะท้อนถึงพระลักษณะ ความยุติธรรม และสติปัญญาของพระองค์ (สดุดี 119:137) เมื่อใดก็ตามที่เราอ่านพระคัมภีร์ เราควรใส่ใจต่อสิ่งที่พระคัมภีร์แสดงให้เราเห็นเกี่ยวกับพระเจ้า

พระคัมภีร์เปิดเผยพระเจ้าต่อผู้นมัสการ และยังให้แนวทางการตอบสนองต่อพระเจ้าแก่ผู้นมัสการด้วย แสดงให้เห็นวิถีที่เราต้องดำเนินชีวิต

พระคัมภีร์คือตะเกียง

ผู้เขียนสดุดีเปรียบพระวจนะของพระเจ้ากับตะเกียงที่ส่องนำทางชีวิตเรา (สดุดี 119:105) พระคัมภีร์คือความจริงของพระเจ้าที่สอนวิธีคิดและการใช้ชีวิตแก่เรา

► อ่าน สดุดี 19:7-11, สดุดี 119:160, และ 2 ทิโมธี 3:16-17

พระวจนะของพระเจ้าเป็นแหล่งของหลักคำสอนที่ถูกต้อง พระคัมภีร์บรรจุความรู้ทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการได้รับความรอดและความบริสุทธิ์ หลักการนี้ไม่ได้ให้ความหมายว่าเราสามารถเข้าใจทุกสิ่งในพระคัมภีร์ได้โดยไม่จำเป็นต้องมีความช่วยเหลืออื่นๆ ไม่ได้หมายความว่าประเพณีไม่สำคัญ แต่หมายความว่าพระวจนะของพระเจ้าคือสิทธิอำนาจสูงสุดสำหรับผู้เชื่อ

เนื่องจากพระวจนะของพระเจ้าเป็นแหล่งแห่งความจริง ดังนั้นการรู้พระคัมภีร์จึงช่วยเตรียมเราและเสริมสร้างเราสำหรับงานพันธกิจ เมื่อเราสอนพระวจนะของพระเจ้าอย่างถูกต้อง เราก็สอนด้วยสิทธิอำนาจของพระเจ้า ความจริงเป็นของพระองค์ ไม่ใช่ของเรา

พระคัมภีร์คือน้ำนมฝ่ายวิญญาณ

เปโตรกล่าวไว้ว่าผู้เชื่อควรปรารถนาพระคัมภีร์มากเท่ากับทารกเกิดใหม่ที่ปรารถนาน้ำนม (1 เปโตร 2:2) เช่นเดียวกับเด็กทารกที่ต้องมีน้ำนมเพื่อการเติบโตฝ่ายร่างกาย คริสเตียนก็ต้องมีพระคัมภีร์เพื่อการเติบโตฝ่ายวิญญาณ หากปราศจากการบริโภคพระวจนะของพระเจ้าเป็นประจำ เราก็จะไม่มีวันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณได้เลย

เมื่อเราเรียนรู้ทักษะการตีความพระคัมภีร์และฝึกสังเกตแยกแยะความจริงจากพระวจนะของพระเจ้า เราก็เติบโต (ฮีบรู 5:14) ความสามารถของเราในการใช้พระวจนะของพระเจ้าสอนผู้อื่นก็จะได้รับการพัฒนา

พระคัมภีร์หวานปานน้ำผึ้ง

ผู้เขียนสดุดีเปรียบพระวจนะของพระเจ้ากับน้ำผึ้ง (สดุดี 19:10, สดุดี 119:103) น้ำผึ้งดีต่อสุขภาพและมีรสหวาน เราควรถือว่าการศึกษาพระวจนะของพระเจ้าเป็นงานที่น่ายินดี ไม่ใช่งานที่ไม่พึงประสงค์ เช่นเดียวกับทหารเข้าทำศึกสงครามที่ชื่นชมยินดีเมื่อได้อ่านจดหมายจากครอบครัวทางบ้าน เราควรชื่นชมยินดีที่ได้อ่านพระคัมภีร์ จดหมายของพระเจ้าที่เขียนถึงลูกๆ ของพระองค์

เมื่อเด็กหนุ่มชาวยิวเริ่มเข้าโรงเรียนเพื่อเรียนรู้การอ่านกฎบัญญัติ ครูจะเอาน้ำผึ้งหยดไว้ที่อักษรตัวแรกบนหน้ากระดาษและเด็กก็จะเลียเพื่อชิมรสชาติที่หวานของน้ำผึ้ง ครูใช้บทเรียนที่เป็นรูปธรรมนี้เพื่อให้ “เด็กเรียนรู้ที่จะเชื่อมโยง [กฎบัญญัติ] เข้ากับความยินดีและรสชาติที่ดี”[1]

พระคัมภีร์คือพระแสงของพระวิญญาณ

พระวจนะของพระเจ้าคืออาวุธของเราในการทำสงครามฝ่ายวิญญาณ (เอเฟซัส 6:17) เมื่อพระเยซูเผชิญการทดลองในถิ่นทุรกันดาร พระองค์ตอบโต้การโจมตีของซาตานโดยการอ้างถึงพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ (มัทธิว 4:1-11)

พระคัมภีร์ให้ฤทธิ์เดชแก่เราเพื่อชัยชนะฝ่ายวิญญาณและเพื่อการทำพันธกิจได้อย่างเกิดผล โดยผ่านการศึกษาพระคัมภีร์ เราได้รับการเตรียมพร้อมเพื่อตอบสนองต่อหลักคำสอนเท็จ เพื่อก่อร่างสมาชิกในคริสตจักรของเราด้วยหลักคำสอนแท้จริง และเพื่อทำพันธกิจได้อย่างเกิดผลในโลกปัจจุบัน

เหตุผลที่ไม่ถูกต้องในการศึกษาพระคัมภีร์

► อ่าน ฮีบรู 4:12-13

มีหลายเหตุผลที่ดีสำหรับการศึกษาพระคัมภีร์ แต่บางครั้งผู้คนอ่านหรือศึกษาพระคัมภีร์ด้วยแรงจูงใจที่ผิด

บางคนอาจศึกษาพระคัมภีร์เพียงเพื่อรวบรวมหลักฐานสำหรับปกป้องความคิดเห็นของตน บางทีพวกเขาถึงกับอยากใช้ความรู้เพื่อควบคุมคนอื่นๆ ให้อยู่ใต้อิทธิพลของพวกเขา

บางคนอาจศึกษาพระคัมภีร์เพราะความหยิ่ง บางทีพวกเขาอาจรู้สึกว่าตัวเองจะได้รับสถานะฝ่ายวิญญาณและเหนือกว่าคนอื่น บางทีพวกเขาก็ต้องการให้ผู้คนคิดดีกับพวกเขาเนื่องด้วยความสำเร็จของพวกเขา หรือบางทีพวกเขาคิดเอาเองว่าการศึกษาพระคัมภีร์จะช่วยให้พวกเขาได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า

ทั้งหมดนี้เป็นเหตุผลที่เข้าใจผิดในการอ่านหรือศึกษาพระคัมภีร์ พระธรรมฮีบรู 4:12-13 แสดงให้เห็นถึงท่าทีที่ถูกต้องต่อพระคัมภีร์ แทนที่จะใช้พระคัมภีร์เพื่อการบรรลุเป้าหมายที่เห็นแก่ตัว เราควรระลึกว่าพระคัมภีร์คือพระวจนะของพระเจ้า ไม่ใช่ของเรา เราควรศึกษาพระคัมภีร์ด้วยท่าทีเคารพยำเกรงพระเจ้า พระคัมภีร์เป็นสิทธิอำนาจของเรา และเราควรยอมจำนนต่อพระคัมภีร์ เมื่อเราสอนพระคัมภีร์ให้กับคนอื่น เราควรสอนด้วยความถ่อมใจ

เมื่อเราศึกษาและสอนพระวจนะของพระเจ้าด้วยแนวทางนี้ นั่นย่อมจะเปิดเผยความบาปหรือความผิดพลาดในชีวิตของเราและแสดงให้เราเห็นถึงวิธีที่จะหันออกจากสิ่งเหล่านั้นได้ ซึ่งจะทำให้ชีวิตของเราได้รับการเปลี่ยนแปลง ตลอดจนชีวิตของผู้คนที่เรารับใช้และนำพวกเขาอยู่

► ปัจจุบันนี้คุณใช้กระบวนการอะไรในการศึกษาพระคัมภีร์ตอนใดตอนหนึ่ง? อภิปรายร่วมกันถึงขั้นตอนเจาะจงที่คุณใช้เพื่อค้นหาความหมายของเนื้อหาพระคัมภีร์

ซามูเอลเห็นด้วยว่าการศึกษาพระคัมภีร์มีความสำคัญ อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่รู้ว่าจะศึกษาพระคัมภีร์ได้อย่างไร เขาต้องการวิธีการ

หลักสูตรนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้วิธีการศึกษาพระคัมภีร์อย่างมีประสิทธิภาพ ศิษยาภิบาลสามารถใช้ขั้นตอนเหล่านี้ในการเตรียมคําเทศนา ผู้สอนพระคัมภีร์สามารถใช้ขั้นตอนเหล่านี้เพื่อเตรียมบทเรียนพระคัมภีร์ ผู้เชื่อทุกคนสามารถได้รับประโยชน์จากการใช้วิธีการนี้เพื่อการเติบโตฝ่ายวิญญาณในชีวิตส่วนตัว

วิธีการในหลักสูตรนี้จะเกี่ยวข้องกับสามขั้นตอนต่อไปนี้

การสังเกต

ในขั้นตอนนี้ เราถามว่า “ฉันมองเห็นอะไรในพระคัมภีร์?” ในขั้นตอนนี้เราสังเกตรายละเอียดให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้เกี่ยวกับพระคัมภีร์ตอนนั้น มีผู้อ่านจำนวนมากที่ข้ามขั้นตอนการสังเกตนี้แล้วรีบด่วนตีความทันที เราไม่สามารถเข้าใจพระคัมภีร์อย่างแท้จริงได้จนกว่าเราจะสังเกตสิ่งที่พระคัมภีร์พูดไว้อย่างละเอียด ในขั้นตอนการสังเกต เรามองดูที่รายละเอียดของเนื้อหาในพระคัมภีร์เอง เราจะเรียนรู้ที่จะระบุรายละเอียดที่สำคัญต่อเนื้อหาของพระคัมภีร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราจะศึกษาคำศัพท์ โครงสร้าง รูปแบบวรรณกรรม และบรรยากาศ

คำศัพท์

เมื่อศึกษาพระธรรมหนึ่งในพระคัมภีร์ เรามองหาคำต่างๆ ที่ถูกใช้หลายครั้งตลอดทั้งพระธรรม ใน 1 ยอห์น ใช้บางรูปแบบของคำว่า รู้ มากกว่า 30 ครั้งใน 5 บท เมื่อศึกษาจดหมายฝากของยอห์น เราสามารถเริ่มต้นโดยการติดตามคำนี้ไปตลอดทั้งพระธรรม รายชื่อสถานที่ต่างๆ ที่ยอห์นใช้คำว่า รู้ จะช่วยเราให้เริ่มต้นตีความเนื้อหาของเขาได้ เพื่อจะเข้าใจเนื้อหาของยอห์น เราสามารถถามว่า “ยอห์นบอกว่าเรารู้อะไรได้บ้าง?” และ “คุณลักษณะของคนที่รู้เป็นอย่างไร?”

โครงสร้าง

พระธรรมต่างๆ ในพระคัมภีร์ได้รับการก่อร่างขึ้นอย่างระมัดระวังภายใต้การดลใจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อคุณศึกษาพระธรรมหนึ่งอย่างเช่น พระกิตติคุณ ยอห์น คุณจะพบว่ายอห์นจัดเรียงเนื้อหาพระกิตติคุณล้อมรอบหมายสำคัญเจ็ดอย่างที่แสดงให้เห็นว่าพระเยซูทรงเป็นผู้ใด เมื่อเราสังเกตโครงสร้างของพระธรรมนี้ ก็จะทำให้เรามีความเข้าใจมากขึ้นเกี่ยวกับจุดประสงค์ของยอห์น

เมื่อเราศึกษาพระคัมภีร์ตอนหนึ่ง เราอาจเห็นว่าโครงสร้างเป็นไปตามเรื่องราว (อย่างเช่นใน ลูกา 9:28-36) โครงสร้างอาจให้เหตุผลสำหรับข้อสรุปหนึ่ง (อย่างเช่นใน โรม 6:1-13) โครงสร้างอาจใช้รายละเอียดเพื่อแสดงถึงรายการประเด็นต่างๆ (อย่างเช่นใน เอเฟซัส 6:13-18) นอกจากนี้ก็ยังมีโครงสร้างประเภทอื่นๆ ด้วย

รูปแบบวรรณกรรม

เปาโลเขียนจดหมายที่มีการจัดระบบไว้อย่างดีเพื่อโต้แย้งประเด็นของเขาคล้ายกับทนายความที่กำลังสร้างข้อโต้แย้งไปจนถึงจุดสำคัญสูงสุด การที่จะอ่านโรมหรือจดหมายฝากอื่นๆ ได้ดี คุณควรปฏิบัติตามตรรกะของเปาโลอย่างระมัดระวัง

เมื่อเปรียบเทียบกันกับโยนาห์ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์สั้นๆ ที่เขียนขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นภาพความรักของพระเจ้าที่มีต่อประชาชนทั้งปวง การที่จะอ่านโยนาห์ได้ดี คุณต้องถามว่า “อะไรที่ทำให้เรื่องนี้น่าประหลาดใจและไม่ธรรมดา?” จากนั้นคุณก็พร้อมที่จะตีความพระธรรมโยนาห์ด้วยการถามว่า “รายละเอียดของเรื่องนี้หมายถึงอะไร?”

บรรยากาศ

ที่นี่เราถามคำถามอย่างเช่นว่า “เปาโลอยู่ที่ไหนในขณะที่เขาเขียนจดหมายฝากฟีลิปปีที่เป็นข่าวสารแห่งความยินดี?” เขาอยู่ในกรุงโรมเพื่อรอการพิจารณาคดีและอาจถูกประหารชีวิต สถานการณ์นี้ทำให้เราพิจารณาเหตุผลต่างๆ ที่เปาโลกล่าวว่าเขามีความชื่นชมยินดี เพราะเขารู้สึกถึงความชื่นชมยินดีนี้แม้ว่าตัวเขาเองจะอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายก็ตาม

“ยอห์นอยู่ที่ไหนในขณะที่ฟ้าสวรรค์เปิดออกเพื่อสำแดงแผนการอันเป็นนิรันดร์ของพระเจ้าในพระธรรมวิวรณ์?” เขาถูกเนรเทศให้ไปอยู่บนเกาะปัทมอส ช่วงเวลาแห่งการข่มเหงทำให้ข่าวสารแห่งชัยชนะของพระเจ้าเป็นกำลังใจยิ่งใหญ่สำหรับความเชื่อ

การตีความ

ในขั้นตอนนี้ เราถามว่า “พระคัมภีร์หมายถึงอะไร?” หลังจากที่เรารวบรวมสิ่งที่สังเกตจำนวนมากเท่าที่จะมากได้แล้ว เราจะมองหาข่าวสารของพระคัมภีร์ เราจะเรียนรู้เพื่อค้นพบใจความสำคัญหลักที่เชื่อมโยงพระธรรมเข้ากับเนื้อหาของแต่ละบทและแต่ละข้อ เราจะถามว่า “อะไรคือข่าวสารของพระธรรมนี้ต่อผู้อ่านกลุ่มแรก?” เราจะมองหาหลักการต่างๆ ที่เป็นความจริงในทุกสมัย ในทุกสถานที่ และในทุกวัฒนธรรม

การประยุกต์ใช้

ในขั้นตอนนี้ เราถามว่า “ฉันจะประยุกต์ใช้พระคัมภีร์กับชีวิตและพันธกิจในปัจจุบันอย่างไร?” การเข้าใจความหมายเท่านั้นยังไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีการประยุกต์ใช้กับชีวิตของเราด้วย

ในตำราที่เขียนโดย Howard Hendricks เขาแนะนำคำถามสองประการเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้[1]

1. สิ่งนี้ใช้ได้ผลต่อตัวฉันอย่างไร? คำถามนี้พิจารณาการประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ในชีวิตของฉัน

2. สิ่งนี้ใช้ได้ผลต่อผู้อื่นอย่างไร? คำถามนี้พิจารณาการประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ในชีวิตของผู้คนที่ฉันรับใช้อยู่

ในประเทศอังกฤษ มีศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยคนหนึ่งซึ่งเป็นนักวิชาการประวัติศาสตร์คริสตจักรที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง เขามีความรู้ทางด้านวิชาการเกี่ยวกับพระคัมภีร์เป็นอย่างดี โดยส่วนตัวแล้ว เขาปฏิเสธความเชื่อใดๆ ในพระเจ้าหรือในพระวจนะของพระเจ้า บุรุษคนนี้รู้เรื่องการสังเกตและการตีความเป็นอย่างดี น่าเสียดายที่เขาไม่เคยประยุกต์ใช้ความจริงจากพระคัมภีร์กับชีวิตของเขาเลย

ยากอบอธิบายถึงคนลักษณะนี้ไว้ว่า “เพราะถ้าใครเป็นเพียงผู้ฟังพระวจนะและไม่ใช่ผู้ประพฤติตาม ผู้นั้นก็เป็นเหมือนคนที่ดูหน้าของตนเองในกระจกเงา เพราะว่าเมื่อเห็นแล้วก็จากไป และลืมในทันทีว่าตนเองเป็นอย่างไร” (ยากอบ 1:23-24) ศาสตราจารย์ในประเทศอังกฤษเป็นกรณีที่สุดขั้ว อย่างไรก็ตามมีผู้คนจำนวนมากที่รู้ว่าพระคัมภีร์บอกอะไร แต่กลับล้มเหลวที่จะใช้ชีวิตประจำวันตามสิ่งที่พระคัมภีร์บอก การศึกษาพระคัมภีร์ที่แท้จริงต้องให้ผลลัพธ์เป็นการประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ

► ผู้ไม่เชื่อสามารถเข้าใจความหมายของพระคัมภีร์ได้ไหม?

คำตอบของคำถามนี้คือ “ได้ แต่เพียงบางส่วนเท่านั้น” ในหลักสูตรนี้เราจะศึกษากระบวนการที่เป็นแนวทางการตีความของเรา ขั้นตอนเหล่านี้จะช่วยให้เราเข้าใจข่าวสารของพระวจนะของพระเจ้า การอ่านพระคัมภีร์เหมือนกับอ่านหนังสืออื่นๆ ก็จะทำให้ใครก็ตามที่เป็นผู้อ่านรับการเปิดเผยความจริงมากมายได้

อย่างไรก็ตาม หากปราศจากการให้ความกระจ่างของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ความเข้าใจของคนๆ หนึ่งก็จะมีความจำกัด การศึกษาโดยทางปัญญาเพียงอย่างเดียวไม่มีวันที่จะสามารถเปิดเผยความจริงฝ่ายวิญญาณได้ เปาโลเขียนไว้ว่า...

อันความคิดของมนุษย์นั้น จะมีใครหยั่งรู้ได้ถ้าไม่ใช่จิตวิญญาณของมนุษย์คนนั้นเอง พระดำริของพระเจ้าก็ไม่มีใครหยั่งรู้ได้เว้นแต่พระวิญญาณของพระเจ้าเช่นกัน เราไม่ได้รับวิญญาณของโลก แต่ได้รับพระวิญญาณซึ่งมาจากพระเจ้า เพื่อจะได้รู้ถึงสิ่งต่างๆ ที่พระเจ้าประทานแก่เรา และเรากล่าวถึงเรื่องเหล่านี้ด้วยถ้อยคำซึ่งไม่ใช่ปัญญาของมนุษย์สอนไว้ แต่พระวิญญาณทรงสอนไว้ คือเราได้อธิบายความหมายของเรื่องฝ่ายจิตวิญญาณ ให้คนฝ่ายจิตวิญญาณฟัง แต่คนทั่วไปจะไม่รับสิ่งเหล่านี้ซึ่งเป็นของพระวิญญาณแห่งพระเจ้า เพราะว่าเขาเห็นว่าเป็นเรื่องโง่ และเขาไม่สามารถเข้าใจ เพราะจะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ได้ก็ต้องวินิจฉัยโดยพึ่งพระวิญญาณ (1 โครินธ์ 2:11-14)

ผู้ไม่เชื่อสามารถเข้าใจเนื้อหาพระคัมภีร์บางตอนได้ แต่ความจริงระดับลึกของพระคัมภีร์จะถูกเปิดเผยผ่านการให้ความกระจ่างของพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น การศึกษาพระคัมภีร์เป็นมากยิ่งกว่าแค่การได้รับข้อมูล การศึกษาพระคัมภีร์จำเป็นต้องมีความเชื่อและการเชื่อฟัง จนกว่าเราจะยอมจำนนต่อสิทธิอำนาจของพระวจนะของพระเจ้า พระวิญญาณของพระเจ้าก็ไม่สามารถทำงานเพื่อพลิกฟื้นชีวิตของเราได้ โดยเหตุผลนี้เอง...

1. การศึกษาพระคัมภีร์ของเราจึงควรเริ่มต้นด้วยการอธิษฐาน เราควรขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์นำเราในการศึกษา ยากอบเขียนไว้ว่า “แต่ถ้าใครในพวกท่านขาดสติปัญญา ให้คนนั้นทูลขอจากพระเจ้าผู้ประทานให้กับทุกคนด้วยพระทัยกว้างขวางและไม่ทรงตำหนิ แล้วเขาก็จะได้รับตามที่ทูลขอ” (ยากอบ 1:5)

2. การศึกษาพระคัมภีร์ของเราควรตามมาด้วยการตอบสนองส่วนตัว เป้าหมายของการศึกษาพระคัมภีร์ไม่ใช่เพียงแค่การได้รับข้อมูลทางปัญญา เป้าหมายคือการพลิกฟื้นชีวิตส่วนตัว หากเราไม่ได้รับการพลิกฟื้นชีวิตผ่านการศึกษาของเรา เราก็พลาดวัตถุประสงค์ของการศึกษาแล้ว การพลิกฟื้นชีวิตนี้มาได้โดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น

ในอุปมาของพระเยซูเรื่องผู้หว่านและเมล็ดพืช บางเมล็ดตกลงบนถนนหนทางและถูกนกมาจิกกินไป บางเมล็ดไม่มีรากและเหี่ยวเฉาไปเมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสงร้อนแรง บางเมล็ดถูกรัดด้วยพืชหนาม แต่บางเมล็ดตกลงบนดินดีและเกิดผล พระเยซูอธิบายว่าดินดีคือบุคคลที่ได้ยินและเข้าใจพระวจนะ (มัทธิว 13:3-23) อุปมานี้แสดงให้เห็นว่าเป็นไปได้ที่จะได้ยินพระวจนะโดยปราศจากความเข้าใจ เราเข้าใจพระวจนะของพระเจ้าอย่างเต็มที่ได้ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจต่อเสียงของพระวิญญาณบริสุทธิ์

ไฟล์ PDF ของประเด็นสำคัญของทุกบทเรียน

(1) เหตุผลในการศึกษาพระคัมภีร์

• พระเจ้าเปิดเผยพระองค์เองผ่านทางพระคัมภีร์

• พระคัมภีร์คือตะเกียง

• พระคัมภีร์คือน้ำนมฝ่ายวิญญาณ

• พระคัมภีร์หวานปานน้ำผึ้ง

• พระคัมภีร์คือพระแสงของพระวิญญาณ

(2) มีสามขั้นตอนในกระบวนการศึกษาพระคัมภีร์

• การสังเกต: ฉันมองเห็นอะไรในพระคัมภีร์? ศึกษา...
  • คำศัพท์
  • โครงสร้าง
  • รูปแบบวรรณกรรม
  • บรรยากาศ
• การตีความ: พระคัมภีร์หมายถึงอะไร?
• การประยุกต์ใช้: ฉันจะประยุกต์ใช้พระคัมภีร์กับชีวิตและพันธกิจในปัจจุบันอย่างไร? ถามว่า...
  • สิ่งนี้ใช้ได้ผลต่อตัวฉันอย่างไร?
  • สิ่งนี้ใช้ได้ผลต่อผู้อื่นอย่างไร?

(3) เราต้องมีความกระจ่างของพระวิญญาณบริสุทธิ์ในขณะที่ศึกษาพระคัมภีร์ โดยเหตุผลนี้เอง...

• การศึกษาพระคัมภีร์ของเราควรเริ่มต้นด้วยการอธิษฐาน

• การศึกษาพระคัมภีร์ของเราควรตามมาด้วยการตอบสนองส่วนตัว

เพื่อเริ่มต้นกระบวนการตีความ ขอให้เลือกพระคัมภีร์ด้านล่างนี้หนึ่งตอน

• เฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-9

• โยชูวา 1:1-9

• มัทธิว 6:25-34

• เอเฟซัส 3:14-21

• โคโลสี 3:1-16

คุณจะศึกษาพระคัมภีร์นี้ตลอดหลักสูตร สำหรับบทที่ 1 นี้ ขอให้อ่านพระคัมภีร์อย่างละเอียด จดบันทึกสามด้านต่อไปนี้

1. การสังเกต: เขียนรายละเอียดให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้เกี่ยวกับพระคัมภีร์ตอนที่คุณเลือก การใช้พระคัมภีร์ต่างฉบับแปล รายละเอียดของคุณก็จะแตกต่างกัน คำถามบางประการต่อไปนี้อาจช่วยคุณในการสังเกตได้

• เหตุการณ์ต่างๆ ที่ถูกบันทึกในพระคัมภีร์ตอนนี้เกิดขึ้นที่ไหน?

• ใครคือตัวละครในพระคัมภีร์ตอนนี้?

• มีคำสั่งอะไรในพระคัมภีร์ตอนนี้?

• มีคำซ้ำอะไรในพระคัมภีร์ตอนนี้?

2. การตีความ: สรุปข่าวสารหลักในพระคัมภีร์ตอนนี้ 2-3 ประโยค

3. การประยุกต์ใช้: เขียนรายการวิธีที่คุณสามารถประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ในชีวิตและพันธกิจของคุณสัก 2-3 วิธี