เมื่อจบบทเรียนนี้ นักศึกษาควรจะ:

(1) เรียนรู้บทเรียนจากตัวอย่างด้านบวกและด้านลบของมนุษยสัมพันธ์ในพระคัมภีร์

(2) ตระหนักถึงหลักการปฏิบัติสําหรับมนุษยสัมพันธ์

(3) ตระหนักถึงอันตรายที่ควรหลีกเลี่ยงในมนุษยสัมพันธ์

(4) เห็นคุณค่าความสําคัญของมนุษยสัมพันธ์สําหรับผู้รับใช้และผู้นำคริสตจักร

มนุษยสัมพันธ์หรือการประชาสัมพันธ์เป็นสิ่งสําคัญในการทําโครงการทุกประเภท หลายคนทําลายชื่อเสียงของตนเองและขัดขวางพันธกิจอย่างจริงจังเนื่องจากมีมนุษยสัมพันธ์ไม่ดี แม้แต่คนดีที่มีแรงจูงใจที่ดีก็ล้มเหลวที่จะได้โอกาสสําคัญในการทำพันธกิจเพราะว่าทักษะด้านมนุษยสัมพันธ์ที่ไม่ดี

มนุษยสัมพันธ์คือศิลปะของการทํางานร่วมกับผู้อื่นเพื่อให้งานสําเร็จ มนุษยสัมพันธ์ที่ดีทําให้ผู้อื่นรู้สึกดีและได้รับความร่วมมืออย่างเต็มใจในโครงการต่างๆ

มนุษยสัมพันธ์เป็นส่วนสําคัญของงานศิษยาภิบาลหรือผู้นําคริสเตียน เมื่อคุณสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในชุมชน คุณก็เปิดประตูไปสู่พระกิตติคุณได้ เมื่อคุณสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในคริสตจักรและกับผู้เชื่อคนอื่น ๆ คุณก็จะได้รับการสนับสนุนสําหรับโครงการพันธกิจ ส่วนสําคัญของการสื่อสารคือความสามารถในการสื่อสารในวิธีที่ได้รับความเต็มใจในการร่วมมือจากผู้อื่น วิธีนี้ช่วยส่งเสริมพระราชกิจของพระเจ้า

พระธรรมสุภาษิตแสดงให้เห็นถึงความสําคัญของมนุษยสัมพันธ์ด้านบวก " ชื่อเสียงดีนั้นควรเลือกยิ่งกว่าความมั่งคั่งมากมาย และมีคนนับถือก็ดีกว่ามีเงินมีทอง" (สุภาษิต 22:1)

ชื่อเสียงดีคืออะไร? มันเป็นชื่อเสียงในการทําสิ่งที่ถูกต้อง มันเป็นวิธีที่ผู้คนรับรู้หรือมองคุณ คุณอาจปฏิบัติต่อทุกคนอย่างยุติธรรม แต่ถ้ามีคนมองว่าคุณไม่ยุติธรรม คุณก็จะถูกตัดสินว่าไม่ยุติธรรม บางครั้งเราพูดว่า "การรับรู้คือความจริง" สิ่งที่ผู้คนเชื่อเกี่ยวกับคุณเป็นสิ่งสําคัญ มันส่งผลต่อความเต็มใจที่จะร่วมมือกับคุณ นี่คือมนุษยสัมพันธ์: มันขึ้นอยู่กับการรับรู้ การมีชื่อที่ดีคือการถูกมองว่าเป็นคนยุติธรรมและเป็นคนดี

เรโหโบอัม: ตัวอย่างของมนุษยสัมพันธ์ที่ไม่ดี

เรื่องราวของเรโหโบอัมแสดงให้เห็นถึงความสําคัญของมนุษยสัมพันธ์ที่ดี หลังจากกษัตริย์โซโลมอนสิ้นพระชนม์ เรโหโบอัมได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์

► ให้อ่านเรื่องนี้ในพระธรรม 1 พงศ์กษัตริย์ 12:1-20.

เรโหโบอัมมีทุกสิ่งที่เขาต้องการในตอนเริ่มต้นการปกครองของเขา เขามีตําแหน่งเป็นกษัตริย์ เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับพระพรจากซาโลมอนพระบิดาของเขา เยโรโบอัมและประชาชนอิสราเอลทั้งหมดให้คํามั่นว่าจะร่วมมือกันหากเรโหโบอัมจะอ่อนโยนกับประชาชนบ้าง อนาคตทั้งหมดของอาณาจักรของเขาขึ้นอยู่กับทักษะด้านมนุษยสัมพันธ์ของเขา

ในการตัดสินใจที่น่าเศร้า เรโหโบอัมปฏิเสธคําแนะนําที่ชาญฉลาดของเหล่าผู้อาวุโส และฟังคําแนะนําของเพื่อนเยาว์วัยที่ไม่มีประสบการณ์ของเขา เพราะการตัดสินใจของเรโหโบอัมประเทศจึงถูกแบ่งแยก และอิสราเอลจะไม่เป็นอาณาจักรเดียวอีกต่อไป ประวัติศาสตร์ทั้งหมดของอิสราเอลต้องทนทุกข์กับผลการตัดสินใจที่โง่เขลาของเรโหโบอัม

ความผิดพลาดด้านมนุษยสัมพันธ์ของเรโหโบอัมมีอะไรบ้าง?

• เขาเพิกเฉยต่อคําแนะนําที่ดีของนักปราชญ์

• เขาเพิกเฉยต่อความรู้สึกและอารมณ์ของผู้อื่น

• เขาเพิกเฉยต่อผลกระทบของการกระทําตนเองที่ส่งผลต่อผู้อื่น

ผู้นําคริสเตียนต้องตระหนักว่าเราไม่สามารถทําโครงการให้สําเร็จได้หากไม่มีความช่วยเหลือจากผู้อื่น เราไม่สามารถทํางานร่วมกับคนอื่นได้หากไม่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี เรโหโบอัมแสดงตัวอย่างด้านลบของมนุษยสัมพันธ์ นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างอื่นๆ ด้านบวกจากพระคัมภีร์ที่เราจะพิจารณา

เปาโล: ตัวอย่างของมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

► อ่านพระธรรม 1 โครินธ์ 9:15-23 เขียนรายการของหลักการที่เกี่ยวข้องกับมนุษยสัมพันธ์

เปาโลรู้ว่าสิ่งสําคัญคือต้องไวต่อความรู้สึกของผู้อื่น จดหมายของเปาโลที่มีไปถึงผู้เชื่อชาวโครินธ์แสดงให้เห็นถึงหลักการของมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

เปาโลยอมสละสิทธิส่วนบุคคลของเขา

คนที่เก่งด้านมนุษยสัมพันธ์ยินดีที่จะยอมสละสิทธิส่วนบุคคลของเขาเอง เปาโลกล่าวว่าเขาสละสิทธิ์ของเขาเพื่อรับใช้ความต้องการของชาวโครินธ์

มีอยู่ครั้งหนึ่งขณะที่ดาวิดหนีจากศัตรู เขากล่าวว่าเขาจะชอบรสชาติของน้ำจากบ่อใกล้บ้านของเขาในเมืองเบธเลเฮม เขาคงคิดไม่ถึงว่าจะมีใครทำตามที่เขาพูดเปรยขึ้นมา แต่นักรบที่ดีที่สุดของเขาสามคนของเขาแอบฝ่าแนวข้าศึกเพื่อรับไปตักน้ำนั้น เมื่อเอาน้ำนั้นมาให้ดาวิด เขากลับเทน้ำลงบนพื้น (2 ซามูเอล 23:14-17) เขากล่าวว่าความปรารถนาของเขาไม่สําคัญพอที่จะเสี่ยงชีวิตของผู้อื่น นั่นคือการกระทําด้านมนุษยสัมพันธ์ กษัตริย์หลายพระองค์ทําให้ผู้อื่นต้องทนทุกข์ทรมานหรือตายเพราะความปรารถนาของพวกเขา แต่ดาวิดยอมสละสิทธิ์ที่จะได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างจากคนทั่วไป เป็นเพราะดาวิดมีวิญญาณแบบนี้จึงได้รับความเคารพอย่างสูงจากประชาชนของเขา

ในช่วงที่มีการประชุมประกาศข่าวประเสริฐกลางแจ้งในเมืองโจสประเทศไนจีเรีย มีตัวอย่างของมนุษยสัมพันธ์แบบนี้ด้วย ในช่วงการประชุมครั้งแรก ฝนเริ่มตกหนัก คนส่วนใหญ่ยืนตากฝน คณะนักร้องประสานเสียงและกลุ่มคนที่มีชื่อว่า "บุคคลสําคัญ" ทั้งหมดอยู่บนเวที ตอนนั้นยังไม่ถึงเวลาเทศนา ถ้านักเทศน์และผู้ช่วยของเขาจะเดินลงจากเวทีและหาที่หลบฝนก็จะไม่มีใครว่าอะไร แต่ผู้ประกาศข่าวประเสริฐและทีมงานทั้งหมดของเขายังอยู่บนเวที และยังคงนมัสการพระเจ้าต่อไปแม้ฝนจะตก สิ่งนี้ทําให้เขาได้ใจผู้ฟังอย่างแท้จริงเมื่อเขาเทศนาต่อหลังจากฝนหยุด การเสียสละความสะดวกสบายของเขาทำให้เขาได้รับสิทธิ์ที่คนอื่นควรจะฟังเขา

พระธรรมโรมบทที่ 14 บอกเรื่องที่น่าสนใจของมนุษยสัมพันธ์

► ให้อ่านพระธรรมโรมบทที่ 14

เพื่อที่จะเข้าใจบทนี้ได้ เราต้องเข้าใจก่อนว่าเปาโลหมายถึงอะไรเมื่อบอกว่า "ความเชื่อเข้มแข็ง" และ "ความเชื่อน้อย (อ่อนแอ)" คนที่มีความเชื่อเข้มแข็งที่อ้างถึงในบทนี้คือผู้ที่มีมโนธรรมที่เข้มแข็ง วุฒิภาวะทางฝ่ายวิญญาณและความเข้าใจในพระวจนะของพระเจ้าได้แสดงให้พวกเขาเห็นว่า ปัญหาบางอย่างเป็นเรื่องของความชอบส่วนตัวไม่ใช่สิ่งที่เขาตะหนักและยอมรับในพระคัมภีร์ คนที่มีความเชื่อน้อย (อ่อนแอ) คือคนที่มีมโนธรรมที่อ่อนแอ พวกเขายังไม่เติบโตพอในการเข้าใจพระวจนะของพระเจ้า มโนธรรมของพวกเขาจึงคิดไม่พอใจหรือสะดุดได้ง่าย

ชาวยิวหลายคนมีมโนธรรมที่อ่อนแอ พวกเขากลัวที่จะฝ่าฝืนประเพณี ในทางกลับกันคนต่างชาติไม่มีประเพณีเหล่านี้ พวกเขาสามารถทําสิ่งที่ชาวยิวทําไม่ได้ พวกเขาสามารถกินอาหารบางอย่างที่ชาวยิวกินไม่ได้ สิ่งสําคัญคือต้องจําไว้ว่าในข้อนี้คำว่า "ความเชื่อน้อย (อ่อนแอ)" และ "ความเชื่อเข้มแข็ง" ไม่ได้หมายถึงระดับความมุ่งมั่นว่ามีมากน้อยเท่าใด แต่คําเหล่านี้หมายถึงการรู้สึกไวต่อมโนธรรมของเราเท่านั้น

เมื่อเราอ่านพระธรรมโรมบทที่ 14 เราจะเห็นว่าเปาโลเป็นห่วงเรื่องการทำให้คนอื่นสะดุดหรือไม่พอใจ ท่านเตือนให้ผู้เชื่อคริสเตียนระวังในการกระทำของตนเอง บทนี้เป็นคําอธิบายที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับหลักการของมนุษยสัมพันธ์ที่ดี มนุษยสัมพันธ์ที่ดีต้อง:

• ให้ความสําคัญกับคนอื่นเป็นอันดับแรก

• มุ่งเน้นการรับรู้

• เสียสละสิทธิส่วนบุคคลของคุณเอง

• มีความไวต่อความรู้สึกของผู้อื่น

• ไม่ปล่อยให้สิ่งเล็กน้อยสร้างปัญหา

เปาโลยอมทำตามความชอบส่วนตัว

ทิโมธีชายหนุ่มที่เป็นผู้ช่วยของเปาโลมีแม่เป็นชาวยิวแต่ไม่เคยเข้าสุหนัต เปาโลรู้ว่าการเข้าสุหนัตไม่ใช่เรื่องจําเป็นสําหรับคนของพระเจ้าอีกต่อไป เปาโลได้เขียนจดหมายตักเตือนอย่างรุนแรงเกี่ยวกับการเข้าสุหนัต (พระธรรมกาลาเทีย) และได้เข้าร่วมในการประชุมในสภาเยรูซาเล็มซึ่งกล่าวว่าการเข้าสุหนัตไม่จําเป็นสําหรับคริสเตียน

อย่างไรก็ตาม เปาโลหนุนใจให้ทิโมธีเข้าสุหนัต ทําไมล่ะ? เพื่อให้ทิโมธีมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการรับใช้ เปาโลรู้ว่าทิโมธีจะต้องไปเยี่ยมธรรมศาลาและทำพันธกิจต่อผู้ฟังชาวยิว เพื่อหลีกเลี่ยงคําถามเกี่ยวกับคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตเข้าไปในธรรมศาลา ถ้าทิโมธีเข้าสุหนัตก็จะดีกว่า (กิจการ 16:3)

มีครั้งหนึ่ง เปาโลตกลงที่จะมีส่วนร่วมในพิธีชำระตัวของชาวยิว (กิจการของอัครทูต 21:18-26) เปาโลเชื่อว่าจําเป็นต้องทําพิธีนี้เพื่อทําให้พระเจ้าพอพระทัยหรือไม่? ไม่เลย แต่เปาโลเต็มใจที่จะเข้าพิธีนี้เพื่อชนะใจพี่น้องชาวยิวสําหรับพระราชกิจของพระเจ้า เปาโลต้องการให้พวกยิวอยู่ฝ่ายเดียวกับเขาเพื่อพวกเขาจะได้ร่วมกันทำงานเพื่อสร้างอาณาจักรของพระเจ้า เปาโลเต็มใจที่จะยอมทําตามความชอบส่วนตัวของเขาเพื่อส่งเสริมพระราชกิจของพระเจ้า

ในทางกลับกัน เปาโลปฏิเสธที่จะประนีประนอมในเรื่องของหลักการ เมื่อมีคนต่างชาติที่เชื่อในเมืองกาลาเทียถูกกดดันให้ให้ไปเข้าสุหนัต เปาโลก็ยืนหยัดในความมุ่งมั่นของเขาต่อหลักการเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อเท่านั้น (กาลาเทียบทที่ 1-2, 5) ในทํานองเดียวกัน เปาโลปฏิเสธที่จะกดดันทิตัสศิษยาภิบาลต่างชาติให้เข้าสุหนัต (กาลาเทีย 2:1-5) ถ้ามีเรื่องของหลักการเข้ามาเกี่ยวข้อง เปาโลจะไม่ประนีประนอม

เปาโลใช้คำชมเชย

สังเกตวิธีที่เปาโลเริ่มต้นจดหมายของเขา หลังจากทักทายแล้ว เปาโลมักจะชมเชยผู้อ่านของเขา[1] เมื่อเขาต้องตําหนิผู้คนในคริสตจักร เปาโลมักจะพูดในด้านบวกก่อนเพื่อให้ผู้คนรู้ว่าเขาไม่ได้ต่อต้านพวกเขา นี่คือมนุษยสัมพันธ์ที่ดี จงกล้าที่จะชมเชย เมื่อต้องติดต่อกับคนอื่นคุณควรพยายามทำด้านบวกเสมอ ให้เป็นคนที่สร้างคนอื่นขึ้น ไม่ใช่คนที่ทำลายคนอื่นลง

เปาโลปรับตัวเข้ากับผู้คน

เปาโลรู้วิธีพูดกับผู้คนอย่างสุภาพและไวต่อมารยาททางวัฒนธรรม เมื่อท่านพูดต่อหน้าเฟลิกซ์ เปาโลกล่าวว่า

“เนื่องจากข้าพเจ้าทราบมาว่า ท่านเป็นผู้พิพากษาของชนชาตินี้มาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้าจึงแก้คดีของข้าพเจ้าเองได้ด้วยความสบายใจ” (กิจการ 24:10).

เมื่อเปาโลพูดกับกษัตริย์อากริปปา ท่านกล่าวว่า:

“ข้าแต่กษัตริย์อากริปปา ข้าพระบาทถือว่าตัวเองมีโอกาสดียิ่งที่ได้อยู่เฉพาะพระพักตร์ฝ่าพระบาทในวันนี้ เพื่อแก้ข้อกล่าวหาทั้งหมดของพวกยิว 3เพราะฝ่าพระบาทมีความเชี่ยวชาญในบรรดาขนบธรรมเนียมและปัญหาต่างๆ ของพวกยิวเป็นอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นขอฝ่าพระบาทได้โปรดอดทนฟังข้าพระบาท (กิจการ 26:2-3).

เปาโลเคารพในตําแหน่งของเจ้าหน้าที่เหล่านี้และปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความสุภาพ คริสเตียนบางคนลืมความสําคัญของมารยาท คนที่มีมารยาทน้อยกว่าอาจพูดกับกษัตริย์เฟลิกซ์ว่า "ผมรู้ว่าท่านเป็นผู้พิพากษาในชาตินี้ แต่ผมจะตอบพระเจ้าเท่านั้น ความคิดเห็นของท่านไม่สําคัญ" หากเปาโลตอบแบบนี้เขาคงเสียโอกาสที่จะประกาศพระกิตติคุณกับเจ้าหน้าที่รัฐคนนี้ เป็นเพราะมารยาทของเปาโล ท่านจึงสามารถพูดกับกษัตริย์เฟลิกซ์เกี่ยวกับความเชื่อในพระเยซูคริสต์เป็นระยะเวลาสองปี (กิจการ 24:24-27)

เปาโลศึกษาสถานที่ที่เขาจะไปรับใช้และหาวิธีปรับตัวเข้ากับผู้คน เมื่อท่านเทศนาในกรุงเอเธนส์ เปาโลก็อ้างข้อความจากนักเขียนที่ไม่เชื่อคนหนึ่งที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวกรีก (กิจการ 17:28) เปาโลไวต่อผู้ฟังของเขา

บางครั้งปัญหามนุษยสัมพันธ์เกิดจากคนดีที่มองสิ่งต่าง ๆ จากมุมมองของตนเองเท่านั้น พวกเขาไม่เข้าใจว่าคนอื่นมองการกระทําของพวกเขาอย่างไร แทนที่จะบรรลุเป้าหมายที่ดีมันกลับสร้างการตอบสนองที่ตรงกันข้าม คุณค่าของมนุษยสัมพันธ์ที่ดีต้องการให้เราปรับตัวเข้ากับผู้อื่นและพิจารณามุมมองของพวกเขา

การปลูกฝังมนุษยสัมพันธ์ที่ดีเป็นหนึ่งในสิ่งที่สําคัญที่สุดในโครงการหนึ่ง หลายครั้งเราเจอปัญหาในโครงการของเราเป็นเพราะมนุษยสัมพันธ์ที่ไม่ดี นี่คือแนวทางบางประการสําหรับการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

(1) เริ่มจากด้านบนสุด

เริ่มต้นด้วยการพูดคุยกับผู้คนที่อยู่ด้านบนสุดขององค์กรแล้วค่อยๆ เลื่อนลงมา แบบนี้ง่ายกว่าการเริ่มต้นที่ด้านล่างและค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นไปหาคนที่ต้องตัดสินใจ ข้อมูลไปตามสายการบังคับบัญชาลงมาดีกว่าการไต่ขึ้นไป

แอฟริกาเป็นสังคมเผด็จการ ผู้มีอํานาจจะได้รับความเคารพอย่างสูง คนที่อยู่ภายใต้อํานาจแทบจะทําอะไรไม่ได้ถ้าไม่ได้รับอนุมัติจากบุคคลที่อยู่ด้านบน ผู้คนกลัวที่จะเสนอนวัตกรรมและแนะนําความคิดให้กับบุคคลนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหามันเป็นการดีที่จะเข้าหาเขาโดยตรง เมื่อคุณได้รับอนุญาตจากผู้มีอํานาจแล้ว ปัญหาในการทํางานกับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็จะน้อยลง หากคุณสามารถรักษาความโปรดปรานของคนที่อยู่ด้านบนสุดได้ คุณก็จะแก้ปัญหาได้อย่างมากมาย คนอื่นๆ ในแผนกจะทํางานอย่างหนักเพื่อทําโครงการของคุณ

สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณสามารถทําได้เพื่อวัตถุประสงค์ด้านมนุษยสัมพันธ์ คือไม่เพียงแต่รักษาคำอนุญาตจากคนด้านบนสุดไว้เท่านั้น แต่พยายามรักษาการมีส่วนร่วมของเขาด้วย พยายามให้บุคคลนี้เป็นผู้ร่วมสนับสนุนโครงการของคุณ

ดร. แดนนี่ แมคเคน (ผู้เขียนหลักสูตรนี้) และทีมคนอื่น ๆ ได้ทํางานร่วมกับ 14 รัฐของไนจีเรียเพื่อสร้างใบรับรองวิชาชีพในการศึกษาคริสเตียน พวกเขาไม่เพียงแต่ขออนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการของรัฐเท่านั้น พวกเขายังขอให้ทางรัฐเป็นผู้ร่วมสนับสนุนโครงการ จากนั้นเมื่อมีโฆษณาหลักสูตร มันไม่เป็นแต่เพียงหลักสูตร คริสเตียนศึกษาของสถาบันนานาชาติ เท่านั้น แต่เป็นโครงการของรัฐบาลบนที่ราบสูง นี่เป็นการยกระดับความพยายามด้านมนุษยสัมพันธ์ของพวกเขาอย่างมาก

(2) จะไปทางไหนให้ขึ้นเกวียนที่จะไปทางนั้น (หาคนให้ถูกกับงาน)

วิธีที่ดีที่สุดในการทําบางสิ่งให้สําเร็จ คือการหาคนที่เป็นห่วงเกี่ยวกับปัญหาบางอย่างอยู่แล้วหรือสนใจในโครงการบางอย่าง จากนั้นคุณก็จะหาวิธีช่วยเขาแก้ปัญหาหรือพัฒนาโครงการ การขายคอมพิวเตอร์ให้กับคนที่กําลังมองหาคอมพิวเตอร์อยู่แล้วนั้นง่ายกว่าการขายให้กับคนที่ไม่รู้ว่าเขาจำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์ ถ้าคุณกําลังช่วยให้วัตถุประสงค์ของใครบางคนสำเร็จ โครงการของคุณจะกลายเป็นโครงการของเขาด้วย ยิ่งโครงการเป็นของคนอื่นมากเท่าไหร่ความร่วมมือก็จะยิ่งดีขึ้นมากเท่านั้น

โรคเอดส์เป็นหนึ่งในปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่แอฟริกากําลังเผชิญอยู่ ทีมงานได้สร้างโครงการที่จะช่วยให้รัฐบาลไนจีเรียบรรลุวัตถุประสงค์ในการต่อสู้กับโรคเอดส์ อย่างไรก็ตามทีมงานดำเนินงานโดยใช้พระคัมภีร์ไบเบิล พวกเขาได้พบวิธีที่จะช่วยรัฐบาลต่อสู้กับโรคเอดส์ในขณะเดียวกันก็ได้แบ่งปันพระคัมภีร์ไปด้วย

(3) พาทุกคนไปกับคุณ

โครงการที่ประสบความสําเร็จมักจะมีผู้เกี่ยวข้องมากมายเสมอ คุณต้องทําให้ผู้เข้าร่วมทุกคนรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ นี่เป็นหลักการที่สําคัญมาก ในการที่จะได้รับการสนับสนุนสูงสุดสําหรับโครงการใด ๆ คุณต้องมีจํานวนคนที่เข้าเกี่ยวข้องสูงสุดเท่านั้น

มีองค์กรหนึ่งจากสหรัฐอเมริกามาจัดการประกาศข่าวประเสริฐที่ไนจีเรีย พวกเขาเป็นคนดีและประสบความสําเร็จในการทํางานที่ดี อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้บรรลุศักยภาพสูงสุด บางส่วนของงานมนุษยสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้ผล เช่น:

• พวกเขาไม่มีคนท้องถิ่นบนเวทียกเว้นคนแปล การมีผู้นําคริสเตียนในท้องถิ่นบนเวที พวกเขาจะได้รับพรและความเคารพจากคริสตจักรท้องถิ่น

• พวกเขาไม่ร่วมมือกับคริสตจักรท้องถิ่น หากพวกเขาร่วมมือ คนท้องถิ่นก็จะเข้าร่วม

• พวกเขามาและเตรียมงานส่วนใหญ่ด้วยตัวเอง พวกเขาให้ทุนสนับสนุนโครงการทั้งหมด สิ่งนี้ทําให้ดูเหมือนโครงการของพวกเขาแทนที่จะเป็นของคนท้องถิ่น ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงล้มเหลวในการให้คนในท้องถิ่นถวายตัวเข้าร่วมพันธกิจ

(4) ยอมรับคนอื่น

สิ่งสําคัญคือต้องยอมรับความเชี่ยวชาญของคนอื่นแม้ว่าจะแทบจะไม่มากกว่าคุณเท่าไร การทําเช่นนี้แสดงให้เห็นถึงความอ่อนน้อมถ่อมตน และความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นสิ่งที่ดีสําหรับมนุษยสัมพันธ์ เหมือนที่เราได้กล่าวไว้ข้างต้น เปาโลมักจะชมเชยชาวเธสะโลนิกาและผู้อ่านจดหมายคนอื่น ๆ อยู่ตลอด เปาโลมักจะมองหาบางสิ่งที่เขาสามารถชมเชยพวกเขาได้อย่างจริงใจ

เราต้องมีรู้สึกไวต่อผู้คนทุกระดับ หาวิธีชมคนขับรถว่าเขาขับดีอย่างไร เมื่อรถของคุณกลับมาทำงานได้อีกให้ชมเชยช่าง ทักทายเลขานุการที่กําลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์และหาวิธีชมเชยทักษะคอมพิวเตอร์ของพวกเขา ยิ่งคุณทําให้ผู้คนรู้สึกดีกับทักษะของพวกเขามากเท่าไหร่ความสัมพันธ์ของคุณกับพวกเขาก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

ในการเป็นหุ้นส่วนกัน ให้มุ่งความสนใจไปที่บุคคลอื่น ทําให้อีกฝ่ายรู้สึกมีคุณค่า ช่วยให้บุคคลนั้นตระหนักว่าการมีส่วนร่วมของเขาเป็นส่วนสําคัญของโครงการ ทําให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ หากเขาไม่รู้สึกรับผิดชอบเขาจะทำอะไรได้ไม่มาก เมื่อทํางานกับบุคคลหรือองค์กรอื่น ให้ใส่ชื่อของบุคคลหรือองค์กรนั้นในสถานที่ที่โดดเด่น สิ่งนี้ช่วยให้งานสําเร็จลุล่วง

โปรดจําไว้ว่า ตัวของงานเองเป็นสิ่งสำคัญ ไม่ใช่ชื่อเสียง ถ้างานสําเร็จแต่คนอื่นได้รับชื่อเสียงก็ไม่เป็นไร สิ่งสําคัญคืองานสําเร็จลุล่วงเรียบร้อยแล้ว

(5) สร้างเนื้อหาที่เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างมืออาชีพ

แม้ว่าคนที่งานยุ่งจะไม่ชอบอ่านรายงานยาว ๆ แต่พวกเขาชอบดูรายละเอียด ข้อเสนออย่างละเอียดพร้อมประเด็นย่อยมากมายทําให้ใครบางคนดูเป็นมืออาชีพ ยิ่งคุณดูเป็นมืออาชีพมากเท่าไหร่คนอื่น ๆ ก็จะสนับสนุนคุณมากขึ้นเท่านั้น และโอกาสในการประสบความสําเร็จของคุณก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อคุณทำเอกสารที่เต็มไปด้วยรายละเอียด เอกสารจะแสดงว่าคุณรู้ว่าคุณกําลังทําอะไรอยู่ ถ้าคุณพยายามให้ใครสักคนอนุญาตให้คุณทําโครงการคุณต้องสร้างความประทับใจที่ดี วิธีหนึ่งที่คุณสร้างความประทับใจที่ดีคือการทำเอกสารที่มีคุณภาพ ยิ่งคุณสร้างเนื้อหาของคุณได้อย่างมืออาชีพมากเท่าไหร่ผู้คนก็จะยอมรับคุณอย่างจริงจังมากขึ้นเท่านั้น

กระทรวงศึกษาธิการของรัฐบาลกลางในไนจีเรียสูญเสียเอกสารบางอย่างที่ ดร. แดนนี่ แมคเคน มอบให้ พวกเขาขอให้ท่านจัดหาเอกสารมาทดแทนให้หน่อย ดร. แมคเคนรวบรวมบันทึกการเรียนทางไกลทั้งหมดของพวกเขา ท่านถ่ายเอกสารอย่างดีและเข้าเล่มด้วยสันเกลียว พวกเขาประทับใจกับความเป็นมืออาชีพในการนําเสนอของท่าน สิ่งนี้สร้างโอกาสมากขึ้นสําหรับท่านที่จะทํางานร่วมกับพวกเขาเพื่ออาณาจักรของพระเจ้า

(6) ให้ตระหนักว่าความสัมพันธ์ที่ดีสำคัญเท่ากับความคิดที่ดี

โครงการที่ต้องการให้เราทํางานร่วมกับผู้อื่น หากไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีโครงการที่ดีที่สุดจะล่มสลาย ไม่เพียงแต่คุณต้องเตรียมข้อเสนอของคุณเท่านั้น คุณยังต้องเตรียมการนําเสนอข้อเสนอและเตรียมวิธีที่คุณโต้ตอบกับผู้อื่น พนักงานขายหลายคนได้รับการเซ็นสัญญาไม่ใช่เพราะมีผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุด แต่เป็นเพราะพวกเขามีบุคลิกที่ดีที่สุด เพื่อเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า จงทํางานเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับผู้อื่น

ในแง่บวกเราต้องรู้ว่าคนอื่นสนใจอะไร ให้สนใจในความสนใจของพวกเขา ในแง่ลบเราต้องเรียนรู้ว่าคํา และวลี และการกระทําใดมีความหมายในเชิงลบ เราต้องเรียนรู้ที่จะได้ยินสิ่งที่เราพูดผ่านหูของคนอื่น นี่คือเหตุผลที่เปาโลขอให้ทิโมธีเข้าสุหนัต ถ้าทิโมธีไม่เข้าสุหนัต ก็จะทำให้การทำพันธกิจในธรรมศาลาถูกจำกัด

มีชายคนหนึ่งในเมืองอาบูจาที่เก่งด้านมนุษยสัมพันธ์ เขามักจะพูดในสิ่งที่ถูกต้องเพื่อให้คนอื่นผ่อนคลายและรู้สึกดีกับงานของพวกเขา

มีอยู่ครั้งหนึ่งเขาเดินเข้าไปในห้องทํางานของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการผู้ทรงเกียรติ และเขาพูดกับเลขานุการว่า "อาจมีสามเหตุผลที่ทําให้ผมไม่ได้พบท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการผู้ทรงเกียรติในวันนี้ แต่คุณรู้ตารางเวลาของท่านเป็นอย่างดี คุณช่วยบอกได้ไหมครับว่าผมจะได้พบท่านโดยวิธีไหนบ้าง” วิธีที่เขาพูดไม่ใช่สิ่งที่สําคัญ สิ่งสําคัญที่สุดคือเวลาที่เขาให้ความสนใจกับเลขานุการและตระหนักถึงอํานาจของเธอที่จะพาเขาไปพบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการได้ เขาใช้เวลาในการยอมรับคุณค่าของเธอ การยอมรับคุณค่าของผู้อื่นสร้างความสัมพันธ์

(7) จงเต็มใจที่จะเรียนรู้

ความเต็มใจที่จะเรียนรู้เป็นวิธีที่ดีมากที่จะได้รับความเคารพ ธรรมชาติของมนุษย์มักจะชื่นชอบคนที่เต็มใจที่จะเรียนรู้ การยอมรับว่าคุณเป็นผู้เรียนและไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญคือมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

(8) จงจริงใจ

เมื่อเปาโลเขียนจดหมายถึงฟีเลโมนในเรื่องของโอเนสิมัส ท่านเริ่มด้วยการชมเชย

ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าเสมอ เมื่อระลึกถึงท่านในการอธิษฐานของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้ยินเรื่องความรักและความเชื่อของท่านที่มีต่อพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า และต่อธรรมิกชนทุกคน ข้าพเจ้าอธิษฐานขอให้การที่ท่านมีส่วนร่วมในความเชื่อจะเกิดผลมากในความรู้ซึ้งถึงสิ่งดีทุกอย่างที่เรามีในพระคริสต์ น้องเอ๋ย ความรักของท่านทำให้ข้าพเจ้ามีความยินดีและได้รับการชูใจอย่างมาก เพราะจิตใจของพวกธรรมิกชนแช่มชื่นขึ้นเนื่องจากท่าน (ฟีเลโมน 1:4-7).

หลังจากคําชมเชยเปาโลได้ร้องขอว่า: "ข้าพเจ้าขอร้องท่านเรื่องโอเนสิมัสลูกของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งได้มาเป็นบุตรระหว่างที่ข้าพเจ้าถูกคุมขังอยู่" (ฟีเลโมน 1:10) คําชมนั้นจริงใจ ฟีเลโมนเป็นพรแก่เปาโลและธรรมิกชนอื่นๆ อย่างแท้จริง คําชมที่ไม่จริงใจจะไม่มีผล ให้จริงใจในความสัมพันธ์กับผู้อื่น

ข้อผิดพลาดที่ควรหลีกเลี่ยง

ส่วนใหญ่ในบทเรียนนี้เขียนจากมุมมองด้านบวก อย่างไรก็ตามมีสิ่งที่เราควรพยายามหลีกเลี่ยง สิ่งเหล่านี้จะทําลายมนุษยสัมพันธ์ของเรา

(1) อย่าเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง

นี่เป็นแนวคิดพื้นฐานของคริสเตียน หากเราสนใจแต่ตัวเองคนอื่นก็จะมองเห็นได้ชัด ในที่สุดมันจะทําร้ายโครงการของเรา มีคนขยันขันแข็งคนหนึ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างดี อย่างไรก็ตามเขามีชื่อเสียงที่ไม่ดีด้านความสัมพันธ์กับผู้อื่น ดูเหมือนว่าเขาจะทํางานกับคนที่สามารถช่วยเขาทํางานได้ เมื่อบุคคลนั้นไม่มีประโยชน์อีกต่อไปเขาก็ยุติความสัมพันธ์กับบุคคลนั้นและหาคนอื่นมาช่วยเขา

เราต้องพยายามอย่างหนักเพื่อหลีกเลี่ยงการมีชื่อเสียงที่ไม่ดีแบบนี้ เราต้องไม่ให้เกิดเหตุที่ทำให้ผู้คนเชื่อว่าเราเอาแต่ใจตัวเองในความสัมพันธ์ของเรา

เมื่อมีการพูด ให้หลีกเลี่ยงคำว่า "ฉัน" และ "ฉัน" มากเกินไป มีบางครั้งที่คุณเล่าเรื่องราวคุณก็สามารถใช้สรรพนามบุคคลที่หนึ่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามโปรดจําไว้ว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของทีม คำว่า "เรา" มักจะฟังดูดีกว่า "ฉัน"

(2) อย่าทำร้ายพันธกิจของคนอื่น

บางครั้งเรามุ่งเน้นแต่พันธกิจของตนเองเองจนไม่สนใจพันธกิจของคนอื่น หนึ่งในกฎข้อแรกของการแพทย์คือ "ไม่ทําร้าย" นั่นควรเป็นหนึ่งในกฎข้อแรกของพันธกิจเช่นกัน เราควรหลีกเลี่ยงการทำร้ายทุกอย่าง

(3) อย่าเพิกเฉยกฎระเบียบที่ถูกต้อง

กฎระเบียบมีความสําคัญมากในหลายประเทศ การระมัดระวังเกินไปดีกว่าการประมาทเกินไป ชาวอเมริกันไม่เน้นกฎระเบียบ และพวกเขาไม่อยากปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เหมาะสมในประเทศอื่น ๆ อย่างไรก็ตามคุณต้องเคารพตำแหน่งต่างๆ หากคุณจะสร้างความสัมพันธ์

(4) อย่ารีบเร่ง

ข้อผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดอันหนึ่งที่เราทําในการจัดโครงการคือเราล้มเหลวในการรอที่จะได้รับความร่วมมือจากผู้อื่น มนุษยสัมพันธ์ที่ดีที่จะไม่รีบเร่ง เพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนมีความมุ่งมั่นและวางรากฐานที่ดีในสิ่งที่คุณกําลังทํา ถ้าคุณผลักดันทุกอย่างให้เร็วเกินไป คุณอาจทําให้ผู้คนไม่พอใจหรือสะดุดได้ จงอย่ารีบเร่งเมื่อจัดโครงการ

(5) อย่าประนีประนอมหลักการ

เช่นเดียวกับทุกสิ่ง ในความสัมพันธ์ของมนุษย์ก็ต้องมีความสมดุล การเน้นมนุษยสัมพันธ์มากเกินไปอาจนําไปสู่การประนีประนอมหลักการ การประนีประนอมไม่ใช่การทำบาปถ้าคุณไม่ประนีประนอมกับหลักการ อย่างไรก็ตามเราต้องปกป้องการประนีประนอมหลักการไว้ ดังที่เราเห็นข้างต้น เปาโลจะไม่ประนีประนอมหลักการในพระคัมภีร์เพื่อเห็นแก่มนุษยสัมพันธ์

มนุษยสัมพันธ์ที่ดีเป็นมุมมองสําคัญของการสื่อสารที่ดี หากไม่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีการสื่อสารอื่น ๆ ของเราทั้งหมดจะถูกขัดขวาง

คุณอาจรู้สึกว่าหัวข้อนี้ไม่สําคัญสําหรับคุณ บางทีคุณอาจคิดว่า "ผมเป็นศิษยาภิบาลคริสตจักรเล็ก ๆ ผมไม่จําเป็นต้องสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ ผมต้องเรียนมนุษยสัมพันธ์ไปทำไม?" อย่างไรก็ตามผู้นําคริสเตียนทุกคนต้องมนุษยสัมพันธ์ ไม่ว่าคริสตจักรของคุณจะใหญ่หรือเล็กก็ตาม คุณเป็นตัวแทนของคริสตจักรของคุณ (และอาณาจักรของพระเจ้า) ในชุมชนของคุณ ให้มองหาโอกาสที่จะใช้การอาศัยอยู่ในชุมชนของคุณให้เป็นตัวแทนของพระกิตติคุณ มองหาโอกาสที่จะร่วมมือกับพันธกิจและองค์กรอื่นๆ เพื่อรับใช้อาณาจักรของพระเจ้า ► คุณแสวงหาโอกาสในการรับใช้ในชุมชนของคุณหรือไม่? คุณพร้อมสําหรับหน้าที่สาธารณะที่คุณสามารถเป็นตัวแทนของคริสตจักรและอาณาจักรของพระเจ้าได้หรือไม่?

(1) ในช่วงแรกของบทต่อไป คุณจะต้องทำแบบทดสอบของบทเรียนนี้ ให้เตรียมตัวศึกษาแบบทดสอบอย่างละเอียด

(2) ให้หาบทความจากหนังสือพิมพ์ นิตยสาร หรือแหล่งข่าวออนไลน์ สองบทความเพื่อแบ่งปันกับชั้นเรียนของคุณ

• บทความที่ผู้นําแสดงให้เห็นถึงมนุษยสัมพันธ์ที่ดี สังเกตว่าเขาหรือเธอทําอะไรได้ดีในความสัมพันธ์กับสาธารณชน

• บทความที่ผู้นําแสดงให้เห็นถึงมนุษยสัมพันธ์ที่ไม่ดี ผลลัพธ์ของความล้มเหลวของเขาหรือเธอคืออะไร? ผู้นําจะจัดการกับสถานการณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นได้อย่างไร? คุณสามารถเรียนรู้บทเรียนอะไรจากสถานการณ์นี้?

(1) มนุษยสัมพันธ์คืออะไร?

(2) จงบอกถึงความผิดพลาดด้านมนุษยสัมพันธ์ของเรโหโบอัมมาสามประการ

(3) จงบอกหลักการสําหรับมนุษยสัมพันธ์ที่ดีห้าประการที่พบในพระธรรมโรมบทที่ 14

(4) เปาโลเต็มใจที่จะยอมทําตามความชอบส่วนตัวของเขาเพื่ออะไร?

(5) ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติสําหรับมนุษยสัมพันธ์ที่ให้ไว้ในบทเรียนนี้มีแปดข้อ จงบอกมาสี่ข้อ

(6) จงบอกข้อผิดพลาดด้านมนุษยสัมพันธ์ห้าประการที่ควรหลีกเลี่ยง