Sınıf liderine not: Ders 1 ve Ders 2'yi şu sorularla gözden geçirin: Her Hristiyanın amacı nedir? Ders 2'de tartışılan ruhsal oluşum yolculuğunun üç yönü nelerdir? Öğrencilere Ders 2'den paylaşacakları kişisel duaları olup olmadığını sorun.

Bu dersin sonunda öğrenci:

(1) Kurtuluş güvencesinin neden önemli olduğunu anlar.

(2) Kurtuluş güvencesinin yapı taşlarını bilir.

(3) Mücdeyi net bir şekilde ifade edebilir- güvencenin temeli.

(4) Şu soruya cevap verebilir: Yaşayan iman nedir?

(5) Kutsal Ruh'un tanıklığını anlar.

(6) On kurtuluş güvencesi testini geçer.

Hiç kayboldunuz mu? Ben kayboldum. Bir grup misyoner ve yerel pastörlerle yolumuzu kaybettiğimiz Filipinler'deki o zamanı asla unutmayacağım. Cordillera'nın yolları olmayan bir bölgesinde, Kutsal Kitapla ilgili bir konferansı bitirmiştik ve akşamın serinliğinde tekrar yürüyüşe çıkmaya karar vermiştik. Yürüyüş dört ya da beş saatimizi almalıydı. Ancak yanlış yola girdikten sonra, gece boyunca yağmur ormanında on bir saatten fazla yorgun bir şekilde dolaştık. Gecenin yarısında ekibimizin en az bir yetişkin üyesi oturup ağladı! Geri kalanımızda kesinlikle böyle hissettik. Kaybolmanın fiziksel ve duygusal bedeli tarif edilemez.

Kaybolmak, hatta kaybolmuş hissetmek korkuya, güvensizliğe, yorgunluğa ve yenilgiye neden olur. Öte yandan teminat; güven, huzur ve güç üretir. Bu, bilmenin etkisidir! Hristiyan yaşamında ruhsal açıdan kesinlik, kalıcı imana, ruhsal güvene ve muzaffer krallık yaşamına yol açar. Dolayısıyla ruhsal oluşum yolculuğu güvenceyle başlar.

Tanrı'nın benzeyişi içimizde ancak İsa'nın yaşayan varlığı ikamet ederse yenilenebilir.

Uzun yıllar hizmet ettikten sonra birçok imanlının güvenlikte olmak konusunda şüphelendiğini keşfettim. Düşman kurtuluş güvencemizi çaldığında aynı zamanda güvenimizi de çalacak ve inancımızı aşındıracaktır. Güvenlikte olmak konusunda şüphelenmek, kişinin mutlaka kurtulmadığı anlamına gelmez, ancak şeytanın ve vicdanın saldırılarına karşı çok daha savunmasız olduğu anlamına gelir. Kurtuluş hakkındaki güvence eksikliği, güç, sevgi ve öz disiplin yerine çekingenlik ve korkuya yol açacaktır.

“Çünkü Tanrı bize korkaklık ruhu değil, güç, sevgi ve özdenetim ruhu vermiştir” (2. Timoteos 1:7).

Peki, eğer Tanrı'nın çocukları olduğumuzu iddia ediyorsak, bu iddiamızın temeli nedir? Olduğumuzu iddia ettiğimiz kişi olduğumuzu nasıl bilebiliriz? Bu, cevabını bilmeniz gereken hayati bir sorudur; çünkü canımızın düşmanı seni suçlamak (Vahiy 12:10), seni yutmak (1. Petrus 5:8) ve imanını mahvetmek için elinden geleni yapacaktır. Pavlus bize imanlı olup olmadığımızı görmek için kendimizi sınamamızı öğütlüyor (2. Korintliler 13:5).

Ruhsal Oluşum Yalnızca Kutsal Ruh Tarafından Ruhsal Olarak Diriltilenler İçindir

İnananın kalbinde anında gerçek iman mevcut olur ve Mesih'in benzeyişine doğru dönüşüm başlar. Kutsallaşmaya başlarız. Eğer kutsallaşmıyorsak, o zaman Mesih içimizde değildir ve iman beyanımız boştur.[1]

Ancak Mesih'in benzeyişine göre ruhsal oluşum yalnızca Kutsal Ruh aracılığıyla zaten Mesih'te yaşama kavuşturulmuş olanlar içindir. Yaşam olmadan, yani İsa’nın yaşamı olmadan büyüme gerçekleşemez! Ruhsal oluşum bize yeni bir doğa veremez. Mesih'in benzeyişine göre ruhsal oluşum ancak Onun yeni doğasına sahip olduğumuzda mümkündür.

Kutsal yazılar bizi “O'nun yürüdüğü gibi yürümeye” (1. Yuhanna 2:6) veya “Tanrı'yı örnek almaya” (Efesliler 5:1) ya da “Onun izinden gidesiniz diye” (1. Petrus 2:21), çağırdığında bunu ruhsal olarak ölü insanlara değil, Mesih'te kurtarılan ve diriltilen ve Kutsal Ruh'un şimdi içlerinde ikamet ettiği Tanrı'nın çocuklarına emrediyor.

Nasıl ki mezarlığa girip ölü cesetlere Mesih gibi olmalarını emretmeyi aklımıza getirmiyorsak, aynı şekilde yeniden doğmadan Mesih gibi olabileceğimizi de düşünmemeliyiz.

Efesliler 4:24-25'ten yeni doğuma bir örnek

Ruhsal yeni doğuş, İsa Mesih'in benzeyişine göre ruhsal oluşumun kapısını açar. Pavlus Efesli Hristiyanlara "yeni yaradılışı giyinmeyi" söylediğinde, şöyle devam ediyor: "Gerçek doğruluk ve kutsallıkta Tanrı'ya benzer yaratılan" Başka bir deyişle, Tanrı sizi doğru ve kutsal yeni erkek ve kadınlar olarak yarattığı için öyle davranın. Pavlus bunu şu sözlerle devam ettiriyor: "Bunun için yalanı üzerinizden sıyırıp atarak her biriniz komşusuna gerçeği söylesin Çünkü hepimiz aynı bedenin üyeleriyiz." Gerçeği söyleyebilmemizin nedeni, bir zamanlar günahlar içinde ölmüş olan bizlerin, ruhsal olarak Tanrı tarafından yaratılmış olmamızdır. Zaten içimizde Tanrı'nın yaşamı var.

2. Petrus 1:3-7'den yeni doğuma bir başka örnek

Petrus bize, İsa Mesih ile olan kişisel ilişkimiz sayesinde, bize “yaşamamız ve Tanrı yolunda yürümemiz için gereken her şeyi verildiğini” (2. Petrus 1:3), “tanrısal özyapıya ortak” kılındığımızı ve “dünyada kötü arzuların yol açtığı yozlaşmadan kurtulmuş olduğumuzu” hatırlatır” (2. Petrus 1:4). Aşağıdakileri mümkün kılan, ruhlarımıza aşılanan bu ilahi doğadır:

İşte bu nedenle her türlü gayreti göstererek imanınıza erdemi, erdeminize bilgiyi, bilginize özdenetimi, özdenetiminize dayanma gücünü, dayanma gücünüze Tanrı yoluna bağlılığı, bağlılığınıza kardeşseverliği, kardeşseverliğinize sevgiyi katın (2 Peter 1:5-7).

Erdem, bilgi, özdenetim, dayanma gücü ve Tanrı yoluna bağlılığın tümü Rab İsa'nın paylaşabileceğimiz özellikleridir çünkü zaten ilahi doğanın tohumunu almışızdır.

Soru şu: "Ruhunuzda Tanrı'nın tohumu var mı?" Yeniden doğdunuz mu?

Spordan bir örnek

Çok yetenekli bir oyuncu olmasam da golf oynamaktan keyif alıyorum. Ya dünyanın bir numaralı profesyonel golfçüsünün vücuduma girmesi mümkün olsaydı? Peki ya zihnimin ve bedenimin kontrolünü isteyerek onun kontrolüne bırakırsam, bu oyunumda bir fark yaratır mı? Kesinlikle!

Rab İsa Mesih, mücdeye olan iman sayesinde, hem bireyler hem de Mesih'in tüm bedeni olarak Kutsal Ruh aracılığıyla içimizde yaşamaya geldi (Yuhanna 14:16-18) (1. Korintliler 3:16, 1. Korintliler 6:15). Bu ikamet, Mesih'te etkin olan gücün aynısının bizde de etkin olduğu anlamına gelir (Efesliler 1:19, Efesliler 3:20). Bu, her inanlının Mesih'in benzeyişine sahip olmamızı mümkün kılar.

Ruhsal Oluşum, İçinizdeki İlahi Doğanın Geliştirilmesini İçerir, Ancak Bu Doğayı Üretemez

Tanrı'nın doğasını kendi kalplerimizde üretmiyoruz, ancak O'nun doğasının olgunluğa doğru gelişeceği koşulları üretmeliyiz.

Tanrı'nın doğasını kendi içimizde üretemeyiz, çünkü o, Kutsal Ruh aracılığıyla lütufla içimize ekilmiştir. Ancak, Tanrı'nın doğasının - İsa'nın yaşamının - karakterimizde olgunlaşacağı koşulları yaratmalı ve tohumları ekmeliyiz.

Yaşamlarımızda Ruh'un ürününü üretemeyiz: sevgi, sevinç, esenlik, sabır, şefkat, iyilik, bağlılık, yumuşak huyluluk ve özdenetim (Galatyalılar 5:22-23). Pavlus bu meyvenin bizim meyvemiz değil, “Ruh'un ürünü” olduğunu söyledi. Ancak Kutsal Ruh'un bunu üretmesi için gerekli (doğru) yürüyüşü yapmak üzere kendimizi eğitmeliyiz. Pavlus bizi “ Ruh'un yönetiminde yaşayın” diye teşvik ediyor (Galatyalılar 5:16). Yönetim bilinçli bir seçimden, Ruh'un yönlendirmesine dikkat etmekten ve bir dereceye kadar çaba göstermekten bahseder.

Çiftçinin tek bir mısır tanesi bile üretecek gücü yoktur ama çiftçinin çok meşgul bir adam olduğunu herkes bilir. Toprağı gübreler ve işler. Tohumu eker. Genç fideyi boğma tehlikesi yaratan yabani otları söker. Kısacası çiftçi, bol hasat için gerekli koşulları yaratmak için elinden gelen her şeyi yapar. Her Hristiyan kendi ruhunun çiftçisidir. Eğer karakterimizde sevgi, sabır, şefkat ve öz denetim gibi ruhsal erdemler olgunlaşmıyorsa, kusurlu olan Tanrı'nın doğası değil, çiftçinin dikkatidir. Tanrı'nın tohumunu içinizde yetiştirmede ne kadar özenlisiniz?

Kaçınılması Gereken İki Ölümcül Aşırılık: Ebedi Güvensizlik ve Niteliksiz Ebedi Güvenlik

Bugün gündemde olan iki ölümcül aşırılığın altını çizmek isterim: (1) ebedi güvensizlik (bir Hristiyan asla güvende olamaz) ve (2) vasıfsız ve koşulsuz ebedi güvenlik (bir Hristiyan, hayatı meyve vermediğinde bile güvendedir) Her iki aşırı uç da sevindirici habere ve ruhsal oluşuma zarar verir.

Büyüdüğüm mezhepteki ebedi güvensizliğin bazı unsurları olduğuna inanıyorum. Kutsal Kitap'ın gerçek tövbeye, dikkatli itaate, yürek saflığına ve tanrısal davranışa yaptığı vurgu, Kutsal Kitap'taki lütuf öğretisiyle dikkatli bir şekilde dengelenmediğinde, bazılarını sağlıksız bir iç gözleme ve umutsuzluğa sürükledi. Bazen kurtuluştan sonra herhangi bir günahın kişinin kurtuluşunu kaybetmesine neden olabileceğine inanmaya yönlendirildik ve ruhsal gençliğin kuşatmacı günahlarıyla mücadele edenlere çok az umut sunuldu.

Arkadaşlarımın çoğunun ve benim tekrar kurtarıldığımız belirli bir ruhsal okul uyanışından sonra, "bu sefer kurtulmuş kalmak" için elimizden gelenin en iyisini yapmaya karar verdiğimizi hatırlıyorum. Demek istediğimiz, gizlice komşumuzun televizyonunda kötü filmler izlemeyecek, kardeşlerimiz ile tartışmayacak, okul kurallarına uyacak, anne babamıza itaatsizlik etmeyecek, kötü düşüncelere kapılmayacaktık! Günah işlememek için elimizden geleni yapacaktık! Çok ama çok dikkatli olacaktık çünkü bildiğimiz kadarıyla kurtuluş çok kırılgan ve kolayca kaybedilebilecek bir şeydi. Gerçek Hristiyanlar olmak için cesurca çaba göstermemize rağmen, yaklaşık iki hafta sonra sonunda bunun çok zor olduğuna karar verdik ve pes ettik! Hatta artık yaramazlık yapmak için özgür olduğumuzu bile hissettik ve yeniden kurtarılabileceğimiz başka ruhsal uyanışların olacağını biliyorduk. Belki bir gün kurtulabilecek kadar iyi olabiliriz, diye düşündük; ama içten içe bundan şüphe ediyorduk.

İman ve güvenlik, Mesih'in erdemi ve çarmıhtaki başarısında değil de kişinin kendisinde olduğunda sonuç güvensizlik olacaktır. Bir kişinin imanı, Mesih'in kendisinde etkin olan doğruluğunun yerine, kendi doğru işlerine bağlı olduğunda bocalayacaktır. İyi işler, lütuf yerine, kurtuluşun meyvesi olmaktan ziyade kurtuluşun bir aracı haline geldiğinde, iyi haber kötü habere dönüşecektir. Mesih merkezli inanç dışında sürekli öz değerlendirme, önce yenilgiye, sonra umutsuzluğa ve ardından ruhsal yıkıma yol açar. Ebedi güvensizlik, vasıfsız, koşulsuz ebedi güvenlik kadar aldatıcı ve inanç açısından yıkıcıdır.

Bunun tam tersi ucunda ise, yeniden doğuş olmadan “kurtuluş” veya “bağışlama” denilen koşulsuz ebedi güvenlik vardır. Kutsal Kitap kesinlikle inanlıların güvende olduğunu ve güvenliklerinin kendilerinde değil, Mesih'in tamamlamış olduğu işte bulunduğunu öğretir. Ancak bugün, kişinin yeniden doğmadan veya yenilenmeden de aklanabileceği veya affedilebileceğini öğreten çok sayıda insan var. Kutsal yazılarda Mesih'e güvenmenin, ölmüş olanlara “yeni yaşam” getireceği açıkça belirtilmiş olmasına rağmen, onlara bu öğretiliyor (1. Yuhanna 5:12; Efesliler 2:5; 2. Korintliler 5:17). Bu hatalı öğreti nedeniyle birçok kişi doğruluk konusunda dikkatsiz, inanç konusunda hissiz ve gerçek ruhi durumlarına karşı kördür.

Popüler bir Kutsal Kitap öğretmeni ile kendisini arayan biri arasında geçen bir radyo konuşması bu üzücü gerçeği gösteriyor. Arayan kişi şöyle bir şey söyledi: “Efendim, ben çocukken İsa'yı kabul ettim ama kiliseden uzaklaştım ve uzun yıllardır ahlaksız bir hayat yaşıyorum. Uyuşturucu kullandım, defalarca zina yaptım, hatta hapiste bile yattım. Hâlâ kurtulduğumu mu sanıyorsunuz?” Buna Kutsal Kitap öğretmeni şöyle cevap verdi: "Eğer çocukken Mesih'i gerçekten kabul ettiyseniz, o zaman ne kadar kötü olursanız olun, gerçekten cennete giden yoldasınız ve bu yoldan asla ayrılamazsınız." İşte bu kadar. Uyarı yok. Sevgi dolu bir azarlama yok. Sadece teşvik.

Bu konuşmayı dinledikten sonra aklıma ciddi sorular geldi:

• Birisi kasıtlı günah içinde yaşayan bir adama güvence vermeyi Kutsal Kitap'a göre nasıl haklı gösterebilir?

• Kutsal Kitap yazarları şu anda itaatsizlik içinde yaşayan birine hiç kurtuluş güvencesi verir mi?

• Yeni Ahit'in yazarları hiç günah işleyen birine kurtuluş güvencesi vermeye çalışır mı?

Asla! Aslında İsa şu uyarıda bulunuyor: “Bana, ‘Ya Rab, ya Rab!’ diye seslenen herkes Göklerin Egemenliği'ne girmeyecek. Ancak göklerdeki Babam'ın isteğini yerine getiren girecektir” (Matta 7:21).

Pavlus, Hristiyan olduğunu iddia edenleri hiçbir kanaata varmamaya teşvik ediyor: “İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendinizi sınayıp yoklayın. İsa Mesih'in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Yoksa sınavdan başarısız çıkarsınız” (2. Korintliler 13:5).

İnandığını iddia eden birçok kişi müjdeyi tam olarak anlamıyor. İsa'nın çarmıhta ölmesi sayesinde Tanrı'nın kendilerini affettiğine inanıyorlar ama nasıl olduğunu açıklayamıyorlar. Bir kişi sevindirici haberi tam olarak anlamadan da kurtarılabilir; güven ve güvence bilgiyle güçlendirilecektir. Pek çok Hristiyan, anlayıştan yoksun oldukları için, düşmanın suçlamalarına karşı koyamayacak durumda olduklarını görüyor. Bazen şüphe ve umutsuzluğa kapılıyorlar. Tanrı'nın yaşamamızı amaçladığı şey bu değil.

► Sonraki iki sayfadaki Kurtuluş Güvence Testini yapın ve müjdeyi ne kadar iyi anladığınızı değerlendirin. (Kitabınıza yazmak yerine onun kopyalarını çıkarmak isteyebilirsiniz.) Kutsal Kitabınızı kullanmaktan çekinmeyin.

Yazdırılabilir PDF buradan ulaşılabilir.

Müjdeyi ne kadar iyi anlıyorsunuz?[1]

(1) Hangi ifade bunu en iyi şekilde ifade ediyor? (Bir cümle seçin ve İncilden kanıt sunun)

• İman sayesinde lütufla kurtarıldı, işler sayesinde korundu

• İşler sayesinde kurtarıldı, işler sayesinde korundu.

• İman sayesinde lütufla kurtarıldı, iman sayesinde lütufla korundu

► Neden bu cevabı seçtiniz? Grubunuza açıklayın.

Kutsal Kitap tüm insanların kurtarılması gerektiğini açıkça belirtir (Elçilerin İşleri 4:12). Aşağıdaki sorular neden kurtulmamız gerektiğini anlamamıza yardımcı olacaktır.

(2) Kurtarılmamız gerekiyor çünkü __________ (Romalılar 3:10, 23; Yeşaya 53:6).

(3) Günah işleyen kişi için günahın üç sonucu nedir?

• Günah bizi Tanrı'dan __________ (Yeşaya 59:1-2).

• Günah bizi Tanrı'nın ___________ maruz bırakır (Efesliler 5:5-6).

• Günah __________ ile sonuçlanır (Romalılar 6:23; Efesliler 2:1).

(4) İsa’nın ölümüne ve dirilişine iman, günahın bu sonuçlarını nasıl ortadan kaldırır?

• Tanrı İsa'yı bizim için __________ __________ yaptı (2. Korintliler 5:21; 1. Petrus 2:24).

• Bizim vekilimiz olan İsa, günah nedeniyle Tanrı'dan _______ (Matta 27:46).

• İsa bizim adımıza Tanrı'nın __________ üstlendi (Yeşaya 53:6-7).

• İsa’nın dirilişine iman ettiğimizde, O bizi ruhsal ve ebediyen __________ kılar (Efesliler 2:6; 1. Petrus 1:3).

(5) İsa Mesih'in dirilişine iman ederek yeni bir hayata kavuştuğumuzu gösteren en açık işaretlerden bazıları nelerdir?

Tanrı'nın çocukları olduğumuza dair __________ ___________ tanıklığına sahibiz (Romalılar 8:16).

• Tanrı'nın Sözünü bilme ve ona _______ _______ arzumuz var (Yuhanna 8:31; 1. Petrus 2:2-3; 1. Yuhanna 2:3-4).

• İsa ve başkaları için __________ var (Yuhanna 8:42, Yuhanna 13:35; 1. Yuhanna 3:14).

• Hâlâ budanmamız gerekmesine rağmen, ruhsal __________ veriyoruz (Yuhanna 15:8; Galatyalılar 5:22-23) ve bazıları hâlâ tekrarlayan günahla mücadele ediyor olsa da (1. Yuhanna 2:1; İbraniler 12:1), kasıtlıca işlenen ve alışkanlık haline gelmiş olan ________ üstesinden geliyoruz (1. Yuhanna 2:29). John Wesley bunu şöyle ifade eder: "Günah kalır ama hüküm sürmez."

(6) İsa neden kanını dökmek zorunda kaldı? (İbraniler 9:22; 1. Petrus 1:18-19)

Çünkü Tanrı'nın buyruğuna göre, günahsızın __________ dökülmeden günah __________.

(7) İsa'nın insan olması neden önemlidir? (1. Timoteos 2:5)

Hem insan hem de Tanrı olarak İsa, Tanrı ile insan arasında ____________ oldu. Hem kutsal bir Tanrı'yı hem de günahkar insanları temsil ediyordu. O, günah işlemeyen ikinci Adem oldu ve bu nedenle bizim yerimize mükemmel kurban olmaya yeterlidir.

(8) İyi işler kurtuluşumuzda nasıl bir rol oynar? (Yakup 2:17; Titus 3:8; Efesliler 2:10)

İyi işler yeni doğuşun ___________.

(9) Kurtulmak için ne yapmalısınız?

• Günahkar olduğunuzu ___________ ___________ ve ___________ ___________ (Romalılar 6:23; Elçilerin İşleri 3:19).

• Müjdeye _________ (Elçilerin İşleri 16:31; Efesliler 2:8).

• İsa'nın Rab olduğunu _________ _________ (Romalılar 10:9).

(10) Bizler yalnızca Mesih'in tamamlanmış işine imanla kurtulmuyoruz, aynı zamanda __________ ile de korunuyoruz (1. Petrus 1:5).

Şimdi, tartışmak istediğimiz kurtuluş güvencesinin üç yapı taşı olduğudur: Kutsal Ruh'un sadık tanıklığı ve Hristiyan'ı verimli kılan Tanrı ile yürüyüşü ile doğrulanan Mesih'in tamamlamış olduğu işine olan inanç.

İlerleyen sayfalarda bunları daha yakından inceleyeceğiz.

Kurtuluş Güvencesine Yalnızca İsa Mesih'in Tamamlamış Olduğu İşine İman Ederek Sahibiz

Kurtarıcı imanın sağlam temeli, duygularımızın değişebilirliğine, deneyimlerimizin yanılabilirliğine ya da ruhsal performansımızın tutarsızlığına değil, Tanrı'nın değişmez ve sonsuz kurtuluş işine dayanır.

Hristiyan yaşamında duygular ve deneyimler harikadır, ancak aynı zamanda tutarsız, çeşitli ve güvenilmezdirler. Sahte dinler bile ruhsal deneyimler sağlayabilir, çünkü “ışık meleği” (2. Korintliler 11:14) usta bir sahtekardır.

Doğruluk kurtuluşun sonucudur, ancak en büyük azizler bile başarısızlık anları yaşamıştır. Kurtuluşumuz kendimizden, duygularımızdan ve deneyimlerimizden çok daha güvenilir bir şeye dayanmaktadır: Müjdenin gerçekliği.

Bize bir pilotun bulutların içinden uçarken duyularına değil, aletlerine güvenmesi gerektiği söylendi. Aynı şekilde inananlar olarak ruhsal fırtınalardan geçerken kendimize değil, Tanrı'nın Sözü'ne güvenmeliyiz.

Babam bana ormanda yolunu kaybeden bir avcıdan bahsetmişti; pusulası olmasına rağmen ona güvenmezdi. Ne yazık ki, birkaç gün süren aramanın ardından yetkililer onu ölü buldu. Tanrı Sözü güvenmemiz gereken kurtuluş pusulasıdır.

Mesih'in bitmiş işi nedir?

İsa Mesih'in tamamlanmış işiyle ne demek istiyoruz? Bu, yalnızca onun adıyla kurtulmam gerektiği (Elçilerin İşleri 4:12), İsa'nın benim vekilim olarak öldüğü ve günahımın cezasını, yani ölüm olan cezamı ödediği anlamına gelir (2. Korintliler 5:21):

• İsa benim vekilim oldu. İnsan günah işlediği için bedelini ödemek zorundaydı. İsa, yargılamada insanın yerini almak ve insanı Tanrı ile barıştırmak için insan (Tanrı-insan) oldu (2. Korintliler 5:21; Romalılar 5:19).

• İsa, günahın kefareti olarak günahsız kanını döktü (İbraniler 9:22).

• İsa, kusursuz bir günah için sunulan kurban olarak günahımızı kendi bedeninde taşıdı (1. Petrus 2:24; Yeşaya 53:5-6).

• İsa Babasından ayrıldı ve biz Tanrı'dan sonsuza dek ayrı kalmak zorunda kalmayalım diye günahlarımızın hak ettiği gazaba katlandı (Galatyalılar 3:13; Matta 27:46).

• İsa'nın günah karşılığında öldüğüne iman ettiğimizde, eski günahlı yaşamımız onunla birlikte sona erdi (Romalılar 6:6).

• İsa'nın ölümden dirilişiyle biz de yeni bir hayata dirildik (Romalılar 6:4).

• İsa dirilişiyle günahı, ölümü ve her türlü kötü gücü yendi; ve iman sayesinde aynı dirilten gücü içimizde de etkinleiştirdi (Efesliler 1:19-21).

• Kutsal Ruh, diriliş aracılığıyla, suç ve günah nedeniyle ölmüş olanlara yeni yaşam verir (Efesliler 2:5; 2. Korintliler 5:17).

• İçimizdeki Mesih “yücelik umududur” (Koloseliler 1:27).

• Kurtuluş, tanrısal doğanın ortağı haline geldiğimiz (2. Petrus 1:4) ve yaşamımızın artık Mesih'le birlikte Tanrı'da gizli olduğu anlamına gelir (Koloseliler 3:3).

Sevindirici habere inananlar, Tanrı'yı memnun etme çabalarıyla değil, yalnızca bu mesaja iman ederek kurtulurlar (Efesliler 2:8-9). Bizi kurtaran iman, sonuna kadar koruyan imanla aynıdır (1. Petrus 1:5).

Hristiyan yaşamımızda, sonsuza dek tüm güvenimizin yalnızca İsa Mesih'in çarmıhtaki tamamlanmış işine dayandığı yere gelmeliyiz. İyi işler kurtuluşun meyvesidir ama asla kaynağı değildir; tıpkı bir kocanın karısına karşı yaptığı iyiliklerin asla evlilik sözleşmesinin temeli değil, meyvesi olması gibi. İnsan ilişkilerimizde olduğu gibi Hristiyan yaşamımızda da sevgimiz kusurludur, performansımız çoğu zaman yetersizdir ve deneyimlerimiz bazen hayal kırıklığı yaratmaktadır.

İncil okulundaki profesörlerimden birinin iki öğrencisi hakkında anlattığı hikayeyi asla unutmayacağım. Bu sevimli çift birbirlerine aşık oldular, sonunda nişanlandılar ve düğün için tarih belirlendi. Düğün geldi, tören çok güzeldi, yeminler samimiyetle ve duyguyla tekrarlandı. Birkaç saat sonra, bu yeni evli çift gıda zehirlenmesinden fena halde hastalandı (hikayeyi hatırladığım kadarıyla) ve balayını hastanede geçirdiler!

"Çift, düğünden sonraki günlerde hissettikleri yüzünden daha az mı evliydi?" Profesörüm bizim sınıfa sordu. Cevabı elbette biliyorduk. Evlilik, tıpkı kurtuluş gibi, güvenilmez duygulara ve deneyimlere değil, değişmez bir vaade veya anlaşmaya dayanır.

İmanın doğası

Eğer kurtuluş imanla sağlanıyorsa, bu imanın doğasını anlamak hayati önem taşır. Tanrı Sözü, kurtaran imanın yaşayan bir iman olduğunu açıkça öğretir. İman artık Mesih'e güvenmektir! Yaşayan iman, Mesih'in bugünkü kurtuluş işine güvenir. Yaşayan iman, Tanrı'nın geçmişte kurtarmasına ve bizi günümüzde de kurtarmaya devam etmesine izin verdi. Yaşayan inanç kanıt gösterecektir. Ölü iman, eylemsiz imandır; cinlerin bile sahip olduğu imandır (Yakup 2:14-20). Aşağıdaki ayetlerde yaşayan imanı görmekteyiz:

Öyleyse yüreklerimiz serpmeyle kötü vicdandan arınmış, bedenlerimiz temiz suyla yıkanmış olarak, imanın verdiği tam güvenceyle, yürekten bir içtenlikle Tanrı'ya yaklaşalım (İbraniler 10:22).

Zaman sona ererken açığa çıkarılmaya hazır olan kurtuluşa kavuşasınız diye iman sayesinde Tanrı'nın gücüyle korunuyorsunuz (1. Petrus 1:5).

Bu pasajlardan ve daha birçok pasajdan yaşayan iman hakkında aşağıdakileri öğreniyoruz:

(1) Yaşayan iman samimidir; “gerçek bir yürekten” gelir.

Samimi bir inananın vicdanı rahattır. O, günahsız bir imanlı değil, “kötü vicdandan arınmış” bir kişidir (Ayrıca bkz. Elçilerin İşleri 23:1, Elçilerin İşleri 24:16; 2. Korintliler 4:2; 1. Timoteos 1:5, 19).

Samimi bir inanan, alçakgönüllü bir inanandır. Artık günahı gizlemez ya da örtmez. Eğer Tanrı Sözü onu ruhsal olarak hedefi kaçırdığına ikna ederse, bunu itiraf eder ve ikiyüzlülük içinde yaşamayı reddeder (Matta 6:12). Samimi bir inanlı, Tanrı'nın acı veren disiplinini sevgi dolu bir Baba'dan kabul eder gibi kabul eder (İbraniler 12:5-11). Bu acı aynı zamanda gerçek yaşamın da göstergesidir.

Samimi bir inanlı itaat eder (Yuhanna 8:31, Yuhanna 15:10). Tanrı'ya itaatsizlik etmeyi alışkanlık haline getiren ve imanlı olduğunu iddia eden kişiye yalancı denir (1. Yuhanna 2:3-4).

(2) Yaşayan iman, kurtuluş güvencesi verir - “imanın verdiği tam güvence”

Kurtuluş güvencesi, güvencenin temeli olan sevindirici haber bilgisiyle başlar (1. Korintliler 15:3-4; Koloseliler 2:2). Anlayış ve güvence, şüpheye, korkuya, ayartmaya ve şeytanın suçlayıcı yalanlarına karşı güçlü bir savunmadır (Efesliler 6:17).

(3) Yaşayan iman, Tanrı'nın gücüyle korunan imandır - "iman sayesinde Tanrı'nın gücüyle korunan"

Korunan, bu kelime kale veya hisarda olduğu gibi savunulmak anlamına gelir. Tanrı'nın iman yoluyla sağladığı ilahi güç bizi savunur, korur ve en sonunda cennete götürecektir. Yaşayan imana sahip imanlılar, İsa'yı bu imanın “öncüsü ve tamamlayıcısı” olarak görürler (İbraniler 12:2). Onlarda iyi bir kurtuluş işi başlatan ve onu tamamlayacak olan O'dur (Filipililer 1:6).

Çok ama çok açık olalım: Bu ruhsal yolculuk için olan tüm lütuf Tanrı'dan gelir. O, “ sizi düşmekten alıkoyacak, büyük sevinç içinde lekesiz olarak yüce huzuruna çıkaracak güçtedir” (Yahuda 1:24). Tanrı'nın, lütfunu akıtmak için yalnızca gerçek bir iman kanalına ihtiyacı vardır. Tanrı'nın gücü aracılığıyla imanla sahiplenilen ruhlarımızı sonsuz yaşam için koruyan lütfu sahip oluruz.

(4) Yaşayan iman, azm eden imandır. Eğer ayakta kalmak inanca bağlıysa, o zaman inanç her zaman şimdiki zaman kipidir.

İsa ve her Yeni Antlaşma yazarı, gerçek imanın azm eden iman olduğunu açıkça öğretti:

Yeter ki, duyduğunuz Müjde'nin verdiği umuttan kopmadan, imanda temellenip yerleşmiş olarak kalın (Koloseliler 1:23).

Doğru adamım, imanla yaşayacaktır. Ama geri çekilirse, ondan hoşnut olmayacağım (İbraniler 10:38).

İmana ve temiz vicdana sarıl. Bazıları temiz vicdanı bir yana iterek iman konusunda battılar (1. Timoteos 1:19).

Kutsal Kitap inancı, kurtuluşun tek umudu olarak Mesih'e bağlanan şimdiki zaman inancıdır. Özellikle başarısız olduğumuz anlarda, tövbe etsek bile, çarmıhı aramalıyız. Eğer uzaklaşmak, geri çekilmek ya da sevindirici habere olan inancımızı bırakmak korkutucu bir olasılık değilse, Yeni Antlaşma yazarları neden bizi bu kadar güçlü bir şekilde uyarsın? İmanımızı gözden geçirmeliyiz

Kurtaran İmanın Sonucu

İsa Mesih'in tamamlanmış işine olan imanımızı yaşamak, bizi O'nunla birliğe getirir. Kurtulduğumuzda Mesih'le ruhsal olarak birleşiriz ve onun bedeninin, yani kilisenin bir parçası oluruz. Kurtulduğumuz an birçok harika şey olur.

► Öğrencilere bu noktalara karşılık gelen ayetleri okutun. Bu gerçeklerden hangisi şu anda sizin için en değerli?

1. Biz aklandık. Baba Tanrı, İsa'nın kurtaran işine olan iman sayesinde, sanki hiç günah işlememişiz gibi özgürce bizi doğru ilan eder (Romalılar 3:24, Romalılar 5:9). Kutsal Kitap aynı zamanda kurtaran imana sahip olunduğunda, Tanrı'nın kişiyi “iyi işlerine bakmaksızın aklanmış saydığını ” öğretir (Romalılar 4:6).

2. Biz canlandık. Mesih'in ölümü ve dirilişi sayesinde ruhsal olarak diriltiliyor veya yeniden doğuyoruz (Efesliler 2:5; Yuhanna 3:3). Mesih'in kanının temizlemesi (1. Yuhanna 1:9) ve Kutsal Ruh'un yenilemesi (Yuhanna 3:1-8; Titus 3:5-6) aracılığıyla günahımızın suçlu ve lekeleri silinip gider.

3. Biz kutsandık. Tanrı şimdi bizi kutsal olarak adlandırıyor! Başka bir deyişle bizi kendine ayırıyor. Artık yalnızca O'na aitiz (1. Korintliler 6:9-11).

4. Tanrı ile barıştık. İsa kendini feda ederek kutsal Tanrı ile günahlı insanı yeniden bir araya getirdi. Artık Tanrı'nın düşmanı değil dostuyuz. (Koloseliler 1:21-22; Romalılar 5:10)

5. Tanrı'nın ailesinin evladı olduk. Tanrı, bu Baba-çocuk ilişkisinin tüm hak ve ayrıcalıklarına sahip olarak bizi kendi oğulları ve kızları yaptı (Yuhanna 1:12-13). Mesih'in tamamlanmış işine iman ederek, Tanrı'nın mirasçıları ve Mesih'le ortak mirasçılar oluruz.

6. Bize bir miras sözü verildi. Bu miras solmayacak ve göklerde bizim için saklanacaktır (1. Petrus 1:4, 1. Petrus 5:4).

Kurtulduğumuz anda tüm bu lütfun farkında olmayız; ama anlayışımız geliştikçe bu gerçekler bizim için giderek daha değerli hale gelecek ve bu yeni kimliğe odaklandığımızda, ona daha da sadık hale geleceğiz.

O zaman yaşayan iman kurtuluş güvencesi verir.

Bir zamanlar belli bir adam John Wesley'e, kişinin kurtuluşunu kaybedebileceğine inanmanın inananları umutsuzluğa sürükleyebileceğini iddia eden bir mektup yazmıştı. Bu adam Wesley'e şöyle haykırdı: "Eğer öyleyse, o zaman tüm rahatlığıma elveda." Buna Wesley'in tutkulu kalbi yanıt verdi:

Benim tesellim, bir inanlının düşebileceği ya da düşemeyeceği yönündeki herhangi bir görüşe ya da dün içimde olmuş olan herhangi bir şeyin hatırlanmasına dayanmıyor; ama bugün olana, Tanrı'nın beni Kendisiyle barıştırmasına dair Mesih'teki mevcut bilgime dayanıyor; şimdi İsa Mesih'in yüzünde Tanrı'nın yüceliğinin ışığını görmeme; kendisi ışıkta olduğu gibi ışıkta da yürüyüp, Baba ve Oğul ile paydaşlığa sahip olmama dayanıyor. Tesellim, lütuf aracılığıyla Rab İsa Mesih'e inanabilmemdir ve Ruh, benim Ruhumla birlikte Tanrı'nın çocuğu olduğuma tanıklık eder. Bunda ve yalnızca bunda teselli edilmeyi seviyorum, İsa'yı Tanrı'nın sağında görüyorum, başkası için değil, kişisel olarak kendim için ölümsüz bir umuda sahibim, Tanrı'nın sevgisinin kalbime yayıldığını hissediyorum, günah benim için çarmıha gerildi. Benim sevincim şudur; bu dünyada sadelik ve samimiyetle, bedensel bilgelikle değil, Tanrı'nın lütfuyla [hayatımı yaşadığıma] dair vicdanımın tanıklığı. Gidin ve bulabilirseniz daha sağlam bir mutluluk bulun; göğün bu tarafında daha mutlu bir rahatlık var. Bunun dışında başka bir konforla uğraşırsanız, kırık bir kamıştan asaya yaslanırsınız; bu kamış, hem ağırlığınızı taşıyamaz, hem de elinize girip sizi deler.

Wesley'in söylediği şey, gerçek kurtarıcı imanın geçmişte değil, şimdiki zamanda olduğudur. O canlıdır. Kutsal Kitaptaki iman, İsa'ya her gün bakmak ve onun lütfunu günlük olarak deneyimlemek anlamına gelir. Bu imana sahip misiniz?

Kurtuluş Güvencesine Kutsal Ruh'un Sadık Tanıklığı Aracılığıyla Sahibiz

Kutsal Kitaptaki kurtuluş güvencesinin ikinci yapı taşı Kutsal Ruh'un tanıklığıdır.

Çünkü sizi yeniden korkuya sürükleyecek kölelik ruhunu almadınız, oğulluk ruhunu aldınız. Bu ruhla, “Abba, Baba!” diye sesleniriz. Ruh'un kendisi, bizim ruhumuzla birlikte, Tanrı'nın çocukları olduğumuza tanıklık eder (Romalılar 8:15-16; 1. Yuhanna 4:13).

Artık Tanrı'nın oğulları ve kızları olduğumuza dair Kutsal Ruh'un tanıklığı aracılığıyla İncil'deki kurtuluş güvencesine sahip oluruz. Bu, Tanrı tarafından bağışlandığımıza ve doğduğumuza dair içsel güven ve ruhsal bilinçtir.

Kutsal Kitaptaki kurtuluş ve evlat edinme kavramı harika bir gerçektir. Yeni Antlaşma zamanlarında kölelik üzücü bir gerçekti. Ancak bize, belirli bir bedelin ödenmesiyle kölelerin kurtarılıp özgür insanlar haline gelebilecekleri söylendi. Bir kölenin özgürlüğünü satın aldıktan sonra, kurtarıcı onu kendi çocuğu olarak evlat edinebilir ve sahip olduğu her şeyin varisi atayabilirdi. Evlat edinme, kurtarılma işlemini tamamlardı.

Kutsal Kitap, İsa Mesihi kurtarıcı olarak kabul etmediğimiz sürece hala köle olduğumuzu söylüyor. Günah efendimizdir. Mesih kendi kanını dökerek günahtan kurtuluşumuzun bedelini ödedi, günahın bizi köleleştirme gücünü kırdı ve bizi kendi oğulları ve kızları olarak evlat edindi. İman sayesinde artık “Tanrı'nın mirasçılarıyız, Mesih'le ortak mirasçılarız” (Romalılar 8:17). Bu ruhsal işlemin onaylanması, Kutsal Kitap'ta Kutsal Ruh'un şahitliği veya tanıklığı olarak adlandırılmaktadır. Artık Tanrı'nın sevgili bir çocuğu olduğumuza dair içsel bir farkındalıktır (1. Yuhanna 4:13). Tanrı artık bir düşman ya da yabancı değil, giderek daha çok “Abba Baba!” olarak tanıdığımız, en yakın düzeyde ilişki kurduğumuz işidir (Galatyalılar 4:6).

Tanrı ile yakın bir ilişki, ruhsal oluşumun en önemli yapı taşlarından biridir. Kutsal Ruh'un bu tanıklığından zevk alıyor musunuz? Tanrı'nın seni yanında ne kadar istediğini hiç fark ettiniz mi? Senin ve benim ona yakın olabilmemiz için Tanrı'nın ödemeye hazır olduğu bedeli anlıyor musunuz? Tanrı'nın sizi ne kadar çok bereketlemek ve lütfunu üzerinize cömertçe dökmek istediğini biliyor musunuz?

Kurtuluş Güvencesine Hristiyan'ı verimli kılan Tanrı Yolunda Yürüme kanıtı aracılığıyla Sahibiz

Kutsal Kitaptaki kurtuluş güvencesinin üçüncü bileşeni kişiyi verimli kılan Tanrı yolunda yürümektir. Her ne kadar yalnızca iman aracılığıyla lütufla kurtarılsak ve yalnızca iman aracılığıyla lütufla korunsak da, kurtaran iman asla yalnız değildir. Her gerçek inananın, karakterinde ve hayatında açık deliller tespit edebilecektir. Gerçek inananlar imanlarını işleriyle gösterirler:

Çünkü biz Tanrı'nın yapıtıyız, O'nun önceden hazırladığı iyi işleri yapmak üzere Mesih İsa'da yaratıldık (Efesliler 2:10).

Ey akılsız adam, eylem olmadan imanın yararsız olduğuna kanıt mı istiyorsun? (Yakup 2:20).

İsa, verimli olan bir Hristiyan yaşamının gerçek öğrenciliğin kanıtı olduğunu öğretti (Yuhanna 15:8). Eğer kişinin yaşamı meyve vermesiyle nitelendirilmiyorsa, bu ruhsal ölümün bir işaretidir.

Aşağıda, imanımızın gerçekten canlı olup olmadığını ve meyve verip vermediğimizi görmek için kendimizi sınayabileceğimiz on soruluk bir test[1] yer almaktadır (2. Korintliler 13:5). Mesih'in tamamlanmış işi kurtuluşun kökü olsa da, bu on soru kurtuluşun meyvesini incelememize yardımcı olur:

(1) Gizlide kalınca ne yaparım?

Kurtarılan insanlar kökten değişmiş gizli bir hayat yaşarlar. Kurtuluş, internette baktıklarınızı ve kimse bakmadığında yaptıklarınızı değiştirir. Gizli hayatınız kökten değişmediyse, değişmemiş olabilirsiniz. Kurtarılmış erkek ya da kadında saf bir kalbe duyulan özlem çoğalır! (Mezmurlar 139:23-24).

(2) Gerçek bir tövbe var mı?

Kurtuluş alçakgönüllü, tövbekar bir yürek yaratır; yalnızca iman ediş anında değil, Tanrı sizi ruhsal olarak hedefi kaçırdığınıza dair her ikna ettiği anda. Üç yılı aşkın bir süredir öğrenci olan Petrus, Rab'bi inkar ettikten sonra üzüntü gözyaşları döktü (Luka 22:62). Pavlus Korintlilelari suçlarından dolayı azarladığında, Tanrısal üzüntü onları tövbeye, yani günahtan gayretle dönüp Tanrı'ya koşmaya yöneltti! (1. Korintliler 7:9-11).

(3) İsa için sevgim var mı?

Kurtuluş, İsa için güçlü bir sevgi yaratır. İsa, eğer Tanrı Babanız ise kendisini seveceğinizi söyledi (Yuhanna 8:42). Kimsenin birine, özellikle de Tanrı'ya aşık olup olmadığını merak etmesine gerek yok. Aşk ruhu heyecanlandıran şeydir. Sabah uyandığımızda ve gece yattığımızda düşündüğümüz şey budur. Bizi harekete geçiren şey budur. Bizi feda etmeye istekli kılan şey budur. Bunun için yaşıyoruz.

(4) İnsanları seviyor muyum?

Elçi Yuhanna, insanları çok pratik yollarla (sahip olduklarımızı paylaşmak gibi) ve çarmıh benzeri bir sevgiyle sevmeyen kişinin Tanrı'dan olmadığını yazar (1. Yuhanna 3:10, 16-19).

(5) Tanrı’nın Sözüne itaat ediyor muyum?

Tanrı Sözüne itaat, yeni doğuşun en açık işaretlerinden biridir. İsa, Sözüne itaat ettiğimizde gerçekten öğrencileri olduğumuzu söyledi (Yuhanna 8:31). Ve şöyle dedi: "Bana, ‘Ya Rab, ya Rab!’ diye seslenen herkes Göklerin Egemenliği'ne girmeyecek. Ancak göklerdeki Babam'ın isteğini yerine getiren girecektir" (Matta 7:21). Tanrı’nın Sözü yaşamınız üzerinde yetki sahibi mi? Yoksa onu görmezden gelmek sizin için kolay mı?

(6) Aklım nerede?

Kurtuluş kişinin düşünce yaşamında bir değişiklik yaratır. Romalılar'da Pavlus, günahlı benliğe göre yaşayanların (Hristiyan olmayanlar), akıllarını günahlı benliğe ait şeyler üzerinde yoğunlaştırdıklarını söylüyor. Bu ölümdür! Ancak Kutsal Ruh'a göre yaşayanlar (gerçek Hristiyanlar) zihinlerini Ruh'un meselelerine odaklarlar. Bu yaşam ve barıştır. (Romalılar 8:5-6) Kendinizi giderek daha fazla Tanrı'yı, kutsal yazıları ve göksel şeyleri düşünürken mi buluyorsunuz? Ruhla dolu bir düşünce yaşamı bir disiplindir ama aynı zamanda yeni bir doğanın da sonucudur.

(7) Putlarım yok ediliyor mu?

Tanrı, Hezekiel peygamber aracılığıyla günahkarların üzerine temiz su serpeceğini, onları tüm pisliklerden ve putlardan arındıracağını, onlara yeni bir yürek ve yeni bir ruh vereceğini, taş kalplerini yumuşak bir yürekle değiştireceğini ve Ruhu'nu içlerine koyacağını vaat etti öyle ki onlar, O'nun sözünü tutabilsinler (Hezekiel 36:25-27). Tanrı bunu sizin hayatınızda yaptı mı? Hayatında hala bunu yapmakta mı? Tanrı sizin sevginizi ve şefkatinizi kıskanıyor; ve eğer onun çocuğuysanız, o sevgi için kendisiyle yarışan her şeyi yok eder.

(8) Ben yeni bir yaratık mıyım?

Başkaları bende değişiklik görüyor mu? Hristiyan olmak ruhsal ölümden ruhsal yaşama geçiştir. Hiç kimse haberi olmadan ölümden dirilmez! Başkaları Tanrı'nın lütfunun sizde yarattığı değişikliği fark etmedikçe ölümden dirilmemişsinizdir.

(9) Mesih'e güveniyor muyum?

Mesih'e kökten güvenen bir yürek, kurtuluşun güçlü bir kanıtıdır. Gerçek inanlılar Mesih'e yalnızca sonsuz kurtuluş için değil, yiyecek ve giyecek gibi günlük yaşamları için de güvenirler (Matta 6:25). Başkaları sizi yanlış anlasa ve yanlış tanıtsa bile kendinizi güvenli bölgeden çıkıp suyun üzerinde İsa'ya doğru yürümeye istekli buluyor musunuz? Ona güveniyor musunuz? Verdiğiniz kararlar kime güvendiğinizi gösterir: paraya, kolunuza ya da Mesih'e (1. Timoteos 6:17). Eğer imanlıysanız, o zaman mali durumunuz, aileniz, sağlığınız, işiniz ve inanmayanların aptalca saydığı diğer birçok şeyle ilgili kararlar veriyorsunuzdur (1. Korintliler 1:27).

(10) İnsanları yeni bir gözle mi görüyorum?

Gerçek inananlar insanları farklı şekilde göreceklerdir. Pavlus, bundan sonra insanları artık bedenlerine göre (toplumsal veya ekonomik durumlarına göre) değil, ruhsal durumlarına göre, Tanrı'nın sevdiği ve Mesih'in uğruna ölüp dirildiği kişiler olarak göreceğimizi söyledi (2. Korintliler 5:14). Tıpkı artık Mesih'i sıradan bir insan olarak görmediğimiz gibi, iman kardeşlerimizin de kim olduklarını, yani Tanrı ile barışmış yeni yaratılış olduklarını görüyoruz. İnsanları eskisinden farklı şekilde mi görüyorsunuz?

İşte dikkate alınması gereken bazı ruhsal oluşum soruları:

• Şu anda, Mesih'in tamamlanmış işine güveniyor musunuz? Umudunuz, yalnızca onun kendini kurban etmesine mi dayanıyor?

• Kendinizi Tanrı'nın gözünde kabul edilebilir kılmak için çabalarınıza ve doğruluğunuza güvendiğiniz için tövbe etmeniz gerekiyor mu? Kendi performansınıza?

• Güvenilmez duygularınızın veya başarısızlığınızı fark etmenizin Müjdeye olan güveninizi çalmasına izin verdiniz mi?

• Tanrı'nın çocuğu olduğunuza dair Kutsal Ruh'un içsel tanıklığından memnun musunuz?

• Tanrı ile ilişkinizin ayrıcalıkları ve sorumlulukları hakkında giderek daha fazla şey öğreniyor musunuz?

• Hayatınızda kurtaran imanın meyvesini görüyor musunuz? Eğer bir mahkemede Hristiyan olmakla suçlansaydınız, sizi mahkûm etmek için yeterli delil olur muydu?

Belki de şu an Tanrı'nın önünde eğilmeniz için iyi bir zamandır. İmanınız yoksa, inanın ve sevindirici haberi kabul edin. Rab'den Mesih'e tamamen güvenmenize yardım etmesini isteyin. Eğer inançsızlığın ve günahın farkına vardıysanız, tövbe edin ve Rabden lütuf ve merhamet isteyin. Tanrı kibirlilere karşıdır ama alçakgönüllülere lütfeder (Yakup 4:6).

(1) Bu hafta Kurtuluş Güvence Testini gözden geçirin ve testi bir sonraki ders toplantısından önce Hristiyan olduğunu iddia eden en az üç kişiye uygulayın. Gelecek haftanın dersinde testlerin sonuçları hakkında konuşmaya hazır olun.

(2) Bu dersteki materyale dayalı testi cevaplayın.

(3) Bu hafta en az otuz dakikanızı kutsal metinlere yapılan göndermeler de dahil olmak üzere bu dersi gözden geçirerek ve Kutsal Ruh'tan içgörü isteyerek geçirin.

(4) Yaşamınızda yapılması gereken her türlü değişikliği, Rab'bin size açıkladığı şekliyle günlüğünüze kaydedin.

(5) Günlük sessiz zamanınızda en az bir Mezmurlar üzerinde meditasyon yapın ve Mezmurlar yazarının Tanrı'nın doğası ve karakteri hakkında söylediklerini günlüğünüze kaydedin.

(6) Günlüğünüze, bu derse dayanarak ruhsal dönüşüm ve büyüme için kişisel bir dua kaydedin.

(7) Günlük özel dualarınızda Dr. Brown'un Günlük Dua Rehberini kullanarak pratik yapın.

(1) Kurtuluş Güvence Testini tekrar yapın.

(2) Bu derste tartışılan kurtuluş güvencesinin üç yapı taşı nelerdir?

(3) Kurtaran İmanın altı sonucu nelerdir?

(4) Gerçek kurtuluşun meyvelerinden bazılarını sayın.

Kurtuluş Güvence Testi Cevapları PDF

Müjdeyi ne kadar iyi anlıyorsunuz?

(1) Hangi ifade bunu en iyi şekilde ifade ediyor? (Bir cümle seçin ve İncilden kanıt sunun)

• İman sayesinde lütufla kurtarıldı, işler sayesinde korundu

• İşler sayesinde kurtarıldı, işler sayesinde korundu

• İman sayesinde lütufla kurtarıldı, iman sayesinde lütufla korundu

İncil'deki kanıtlar şunları içerebilir:

• Efesliler 2:8

• 1. Petrus 1:5

Kutsal Kitap tüm insanların kurtarılması gerektiğini açıkça belirtir (Elçilerin İşleri 4:12). Aşağıdaki sorular neden kurtulmamız gerektiğini anlamamıza yardımcı olacaktır.

(2) Kurtarılmamız gerekiyor çünkü günahkârız (Romalılar 3:10, 23; Yeşaya 53:6).

(3) Günah işleyen kişi için günahın üç sonucu nedir?

• Günah bizi Tanrı'dan ayırır (Yeşaya 59:1-2).

• Günah bizi Tanrı'nın gazabına maruz bırakır (Efesliler 5:5-6).

• Günah ölüm ile sonuçlanır (Romalılar 6:23; Efesliler 2:1).

(4) İsa’nın ölümüne ve dirilişine iman, günahın bu sonuçlarını nasıl ortadan kaldırır?

• Tanrı İsa'yı bizim için günah sunusu yaptı (2. Korintliler 5:21; 1. Petrus 2:24).

• Bizim vekilimiz olan İsa, günah nedeniyle Tanrı'dan ayrıldı (Matta 27:46).

• İsa bizim adımıza Tanrı'nın gazabını üstlendi (Yeşaya 53:6-7).

• İsa’nın dirilişine iman ettiğimizde, O bizi ruhsal ve ebediyen canlı kılar (Efesliler 2:6; 1. Petrus 1:3).

(5) İsa Mesih'in dirilişine iman ederek yeni bir hayata kavuştuğumuzu gösteren en açık işaretlerden bazıları nelerdir?

• Tanrı'nın çocukları olduğumuza dair Kutsal Ruh'un tanıklığına sahibiz (Romalılar 8:16).

• Tanrı'nın Sözünü bilme ve ona itaat etme arzumuz var (Yuhanna 8:31; 1. Petrus 2:2-3; 1. Yuhanna 2:3-4).

• İsa ve başkaları için sevgimiz var (Yuhanna 8:42, Yuhanna 13:35; 1. Yuhanna 3:14).

• Hâlâ budanmamız gerekmesine rağmen, ruhsal meyve veriyoruz (Yuhanna 15:8; Galatyalılar 5:22-23) ve bazıları hâlâ tekrarlayan günahla mücadele ediyor olsa da (1. Yuhanna 2:1; İbraniler 12:1), kasıtlıca işlenen ve alışkanlık haline gelmiş olan günahın üstesinden geliyoruz (1. Yuhanna 2:29). John Wesley bunu şöyle ifade eder: "Günah kalır ama hüküm sürmez."

(6) İsa neden kanını dökmek zorunda kaldı? (İbraniler 9:22; 1. Petrus 1:18-19)

Çünkü Tanrı'nın buyruğuna göre, günahsızın kanı dökülmeden günah affedilemez.

(7) İsa'nın insan olması neden önemlidir? (1. Timoteos 2:5)

Hem insan hem de Tanrı olarak İsa, Tanrı ile insan arasında Aracı oldu. Hem kutsal bir Tanrı'yı hem de günahkar insanları temsil ediyordu. O, günah işlemeyen ikinci Adem oldu ve bu nedenle bizim yerimize mükemmel kurban olmaya yeterlidir.

(8) İyi işler kurtuluşumuzda nasıl bir rol oynar? (Yakup 2:17; Titus 3:8; Efesliler 2:10)

İyi işler yeni doğuşun sonucudur.

(9) Kurtulmak için ne yapmalısınız?

• Günahkar olduğunuzu kabul edin ve tövbe edin (Romalılar 6:23; Elçilerin İşleri 3:19).

• Müjdeye inanın (Elçilerin İşleri 16:31; Efesliler 2:8).

• İsa'nın Rab olduğunu itiraf edin (Romalılar 10:9).

(10) Bizler yalnızca Mesih'in tamamlanmış işine imanla kurtulmuyoruz, aynı zamanda iman ile de korunuyoruz (1. Petrus 1:5).